zaterdag 30 april 2016

Opblaaspop!

Onlangs deden wij een drankje in ons favoriete café toen er een groepje vrouwen van middelbare leeftijd binnendwarrelde. Hoewel het buiten fris was, nog steeds winterjassenweer liepen deze dames er nogal schaars gekleed bij. Korte rokken, blote armen en palen van hakken. Ze hadden allemaal een kroontje op de kop en bij 1 mevrouw hing daar een piepklein kanten sluiertje aan. Het sluiertje omklemde tevens een blote opblaaspop onder haar arm, alsof ze een reddingsboei nodig had. Dat laatste zou best nodig geweest zijn, want toen de dames zich eenmaal geïnstalleerd hadden met veel gelach en lawaai bleken het Engelsen te zijn die een weekendje Amsterdam deden en blijkbaar een vrijgezellenfeestje te vieren hadden er al een paar hadden laten zakken.

Die kroontjes op de veels te bruine zonnebank koppen begreep ik nog wel, maar waarom zou je als aanstaande bruid van tegen de vijftig met je rimpelige kippennekje en je uitgelopen lippenstift in het plooirokje om je mond in vredesnaam met een opblaaspop onder je arm door de stad sjouwen? 

De oberette van dienst, een kordate Amsterdamse met wel een strak lijf, hoofd en een leuke blonde paardenstaart, zette onze drankjes op tafel, zag onze blik en verzuchtte dat het tegenwoordig bijna elk weekend raak is met de Engelse vrijgezellenfeestjes in de stad. Inclusief opblaaspop. Wij dronken ons drankje en aanschouwden het Engelse dronken geleuter en lieten het voor wat het was. 

Vanmorgen had ik mijn vierde haakles in de stad en toen ik vanuit de Jordaan naar het centraal station wandelde zag ik bij de tramhalte een groepje vrouwen die met een opblaaspop een drukke lijn 5 in wilde stappen en waarbij het been van de pop ietwat klem kwam te zitten tussen de deur. Mijn licht werd groen en met de meute mee stak ik de straat over dus ik kon helaas niet zien of de opblaaspop het overleefd had. 

Na een boodschapje bij de Bijenkorf liep ik over het Damrak naar het CS. Vanaf het CS kwam alweer het volgende vrijgezellenfeestje aanwandelen, deze ook weer heel origineel inclusief kroontjes, 1 met sluiertje en de inmiddels niet meer uit het straatbeeld weg te denken opblaaspop. Het was druk op het Damrak waardoor de voetgangersstroom ietwat stagneerde en dat gaf me  mooi de gelegenheid om de opblaaspop eens goed te bekijken. Hij keek met zijn plastic ogen nogal sip het Damrak over en blijkbaar was hij minder opgewonden dan de dames met wie hij op stap was, want zijn plastic piemeltje was niet goed opgeblazen en hing er een beetje lullig bij. Maar goed de dames hadden lol en gierden het uit van het lachen. Zo te zien was ook hier de drank al vroeg in de vrouw. 

In de metro dacht ik na over deze nieuwe trend. Vrijgezellenfeestjes met kroontjes en opblaaspoppen. Gek genoeg heb ik nog geen vrijgezellenfeestjes met mannen en opblaaspoppen gezien. Wat je bezielt je nou als Engelse om een weekend naar Amsterdam te komen voor je gaat trouwen, je vol te gieten met drank en met zo'n sneue plastic pop door de stad te sjouwen. Is dat dan bedoeld om er alvast aan te wennen dat je in je huwelijk letterlijk vast zit aan zo'n vent? Dan hoop ik wel dat de aanstaande echtgenoot wat vrolijker kijkt en wel zin heeft in een vrijpartijtje.

Hoe doe je dat trouwens als vriendinnen van de aanstaande bruid? Wie zorgt er voor de aanschaf van de pop? Koop je die op internet en heb je dan een beetje keus in soorten en maten of ga je met zijn allen een exemplaar uitkiezen in de winkel. Tenslotte moet zo'n opgevouwen vent nog mee in het vliegtuig naar Nederland. Dan sta je dan met mister opblaas in je koffer bij de douane. Zal je net zien dat jij er uitgepikt wordt en je koffertje mag uitpakken en alles laten zien. 

Hoe krijg je ook genoeg lucht in zo'n geval, zodat hij fier rechtop gaat staan? Anders sjouw je met een slappe hap over je schouder door de stad. Neem je dan een luchtbedpomp mee of blaas je om de beurt die plastic adonis tot leven? Blaas je zo'n piemel apart op en mag de bruid dat dan doen? Geen idee allemaal. 

Enfin zo wordt je op een gewone zaterdagmiddag, na je vierde haakles ineens geconfronteerd met allerlei vragen waar je waarschijnlijk toch nooit antwoord  op krijgt. Alhoewel, de eerstvolgende keer dat ik zo'n groep dames tegenkom ga ik ze het gewoon vragen?

1 opmerking:

  1. Nee maar, ik weet niet wat ik lees! Maar ik ben dan ook maar een provinciaaltje en het is heel lang geleden dat ik in Amsterdam kwam...
    Wat een zielig gedoe, zo'n feestje... Je kunt toch wel wat leukers bedenken lijkt mij...
    Maar zoals altijd heb ik veel schik gehad om je prachtige manier van schrijven en het verwoorden van de achterliggende gedachten!
    Waar het gaan naar haakles niet toe kan leiden ...

    BeantwoordenVerwijderen