Toen ik donderdag uit mijn werk kwam lag er leuke post op de mat! Elizabeth heeft labels voor me gemaakt en opgestuurd. Er zat een mooie kaart bij en het kleurde mijn dag, na een pittige werkweek. Zo lief!!
Natuurlijk was ik het liefste met die labels aan de gang gegaan, maar er stonden andere dingen op het programma die al eerder gepland waren of die als eerste af moesten. Vrijdag had ik een lunchafspraak met een vriendin en daar moest ik zo ongeveer drie kwartier voor rijden. Dat moest zij ook en dus treffen we elkaar dan mooi in het midden. We zijn al vaker in dat restaurant geweest en nu ging de reis ook weer voorspoedig tot het laatste stukje. Toen stond ik voor een brug die open stond en niet meer dicht ging. Hij bleef zo'n meter boven de grond hangen. Tja daar ging mijn fordje niet overheen. Vanuit de auto zag ik het restaurant al en er zat niks anders op dan maar even om te rijden. Dat was de moeite waard want het was fijn om haar weer te zien en bij te kletsen.
Gisteren was ik druk met slofjes breien. Toen ik onlangs de roze slofjes voor mijn collega had gebreid omdat ze oma was geworden bedacht ik al met het afhechten van het laatste draadje dat roze misschien niet zo'n goede keuze was omdat veel mensen niet meer van het traditionele, roze voor een meisje en blauw voor een jongetje, houden bij een geboorte. Dus schreef ik op het kaartje dat als haar kleindochter niet van roze houdt ze ook een andere kleur mag kiezen.
Mijn collega vond de slofjes schattig maar haar dochter houdt dus inderdaad niet van roze en wilde graag gebruik maken van het aanbod. Dat was helemaal prima maar welke kleur moest het dan wel worden. En de wens bleek chocoladebruin te zijn. Die kleur had ik niet op voorraad, althans geen garen in die kleur om slofjes te breien. Ik keek bij de Zeeman of ze supersoft in het chocoladebruin hadden maar dat was meer zeezout karamel.
Dus ik moest naar de stad, maar omdat ik het toch niet kon laten om naar spulletjes te kijken om kaarten te maken, kwam ik op een website waar ze ook breigaren verkochten en zij hadden chocoladebruin van Lang Yarns Atlantis. Precies hetzelfde garen waarmee ik de Dikkie Dik trui aan het breien ben. Dat breit lekker en is zacht genoeg voor een baby. Echte babywol heb je bijna niet in chocoladebruin.
Belofte maakt schuld en omdat ik de kersverse oma aanstaande donderdag live ga ontmoeten bij ons teamoverleg moesten de slofjes voor donderdag af zijn en daar heb ik dus aan gewerkt en inmiddels zijn ze af.
Vandaag moet ik ook nog een ander klusje doen. Want wat deed ik woensdag? Nou woensdag had ik een fotoshoot! Ik ben bezig met de voorbereidingen om mijn eigen coachpraktijk op te zetten en daar hoort ook een website bij en op die website moeten fatsoenlijke foto's van mijn hoofd komen. Laatst sprak ik iemand die hele mooie foto's op haar website heeft staan en ik vroeg het adres, trok de stoute schoenen aan en mailde de fotograaf.
Het was erg buiten mijn comfortzone om te poseren voor die foto's, maar zowel de visagiste die me heel mooi had opgemaakt en de fotografe waren zo aardig en stelden me zo op mijn gemak dat het een hele leuke middag werd.
Nu heb ik een bestand gekregen met zo'n 60 foto's en daar moet ik er dan vier uit kiezen. Ga er maar aanstaan om 60 keer je eigen hoofd te zien.
Er liggen ook nog wat andere dingen te wachten, maar gelukkig heb ik eind maart een weekje vrij en dan ga ik toch echt een dag reserveren om eens heerlijk met die labels aan de slag te gaan.
