maandag 27 augustus 2018

Babyshower en vakantie

Afgelopen zaterdag mocht ik voor het eerst van mijn leven een babyshower bijwonen. Over een week of 6 hoopt ons nichtje voor de eerste keer moeder te worden en haar vriendinnen hadden samen met haar moeder (mijn schoonzus) een babyshower georganiseerd.

Ik vond het lastig om me er een voorstelling van te maken maar het was ontzettend gezellig. De aanstaande moeder was onder het mom van even iets ophalen bij je ouders door haar man meegenomen en was zwaar verrast door een kamer vol vrouwen. We hebben een spel gedaan waarbij nicht moest raden hoe lang de zwangerschap van allerlei dieren duurt en daarna hebben we een rompertje of een slab versierd. Ik was slecht voorbereid want de dames die dit soort showers al eerder hadden meegemaakt hadden een patroon meegenomen om onder het rompertje te leggen zodat ze het konden inkleuren. Dat had deze muts dus niet bedacht. Dus heb ik er maar wat opgeschreven.



En toen ik zag dat een andere tante het Nijntje patroon had gekozen die ik eigenlijk zou gebruiken voor het dekentje werd ik toch een tikkie jaloers! Maar niet getreurd. Nicht zag het patroon en merkte ook op dat het eigenlijk voor het dekentje zou worden en toen heb ik haar beloofd dat ik een truitje met dit patroon zal breien voor het nieuwe nichtje als ze een beetje groter wordt.

Ik mis het handwerken echt, zeker nu het weer wat kouder wordt. Toen het zo warm was was het helemaal niet erg en bracht ik de avonden na het werk in de tuin door meestal met een boek. Maar nu het af en toe weer zo regent en we meer tijd binnen doorbrengen gaat het echt wel kriebelen.
Morgen zet de dokter een spuit in mijn hand en daarna hoop ik met een week of twee wel weer wat te kunnen gaan doen. We hebben nu vakantie en dus hoef ik ook niet te typen en krijgt mijn hand rust. Ik heb met die hand afgesproken dat het vanaf half september gewoon over moet zijn. Nu maar hopen dat het geen eigenwijze hand is.

Ondertussen lees ik veel en verheug ik me enorm op volgende week want dan vliegen we naar Marseille en kunnen we eindelijk ons eigen kind en kleinkind weer eens knuffelen. Al zes maanden is Arthur nu en het gaat veel te snel. Meneer heeft al twee tanden, de derde dient zich aan en hij tijgert door het huis. Het is nog net geen kruipen maar hij komt waar hij wezen wil.  Toen we hem in april voor het laatst zagen lag hij nog heel tevreden in zijn babynestje maar nu is het een ondernemend kereltje. Het mag van mij wel iets minder snel.

We krijgen gelukkig veel foto's en filmpjes en we facetimen regelmatig. Hij kijkt nu ook echt naar het scherm en reageert op ons. Dat is heel leuk maar ook een beetje gek. Zo was hij laatst niet helemaal in zijn hum door een tand die door moet komen en werd hij stil toen ik In de maneschijn voor hem zong. Best een beetje gek om tegen een telefoon te zingen.

Maar goed als oma op afstand moet je wat! Maar volgende week gaan we in het echt van hem genieten. Ik heb er zo'n zin in!


dinsdag 31 juli 2018

Waarom Buddleja, Nou Daarom!!

Afgelopen vrijdag reed ik op het heetst van de dag van Gouda naar Hilversum. In mijn Fordje was het lekker koel door de airco, op de weg was het prettig rustig en de radio stond aan. Kortom alle ingredienten voor een plezierig autoritje waren aanwezig.

Op de radio was een gesprek gaande, daar viel ik midden in, maar het ging over de natuur. Een meneer vertelde vol passie over vlinders en hij raadde iedereen dan ook aan om een vlinderstruik in de tuin te zetten.

Nu vind ik vlinderstruiken prachtig en onlangs had ik nog een tikkeltje jaloers naar het exemplaar van mijn oom en tante staan turen. Groot en vol prachtige blauwe bloemtrossen heft deze zich hoog op in hun tuin en neemt daar zowat de halve border in beslag. Ik wilde ook wel zo'n struik maar heb in ons postzegeltje geen plek voor zo'n reus. Dacht ik!

De presentator van het radioprogramma was het met me eens en hij vertelde de vlinderman dan ook dat hij in hartje Amsterdam woont met een piepklein tuintje en waar moet je zo'n struik dan laten. In een pot, zei de vlinderman! Gewoon in een pot want je kunt ze heel goed snoeien en dan lopen ze weer uit en bloeien prachtig. Vervolgens hield hij een heel verhaal over waarom het zo belangrijk is dat we een vlinderstruik hebben omdat het met de vlinderpopulatie niet zo goed gaat in Nederland en dat is best zorgelijk. Zelfs in het allerkleinste tuintje zou een vlinderstruik moeten staan zo vond hij!

En zo kwam het dus dat ik zaterdag vroeg in de middag naar het tuincentrum reed om een vlinderstruik te kopen. Ik heb namelijk een grote terracottapot in de tuin staan die ik meestal vul met eenjarigen, maar dit jaar niet. Er hadden zich wat bosviooltjes uitgezaaid en die kregen gezelschap van een ooievaaarsbek en er groeide ook een vrouwenmantel in op. Ik vermoed dat Dollie de Duif hier schuldig aan is door die pot als toilet te hebben gebruikt, maar ik kon het toch niet over mijn hart verkrijgen om die planten te verbannen uit mijn pot en liet de kleine plantjes uitgroeien.

Nu zijn de viooltjes uitgebloeid en zouden de ooievaarsbek en de vrouwenmantel best een plekje in de border kunnen krijgen waardoor de pot vrijkomt voor de vlinderstruik. Eigenlijk wilde ik er eentje op een stammetje maar die hadden ze niet. Een behulpzame medewerkster raadde me aan om een hele gewone, goedkope te nemen en die eind februari flink terug te snoeien, dan heeft u elk jaar een mooie vertakte plant die uitbundig bloeit. Voor maar 6 euro werd hij van mij.

Ook ging er nog een prachtige, dieppaars herfstastertje in de kar en een grote pot met hardrose phloxen. De astertjes kleurden zo mooi bij de vlinderstruik dat ik die in een pot er voor heb gezet en de phloxen mochten bij hun soortgenoten in de border, want daar had ik een gat.

En nu hoop ik maar dat de vlinders de weg vinden naar mijn struik en dat ik zo mijn steentje bijdraag aan de uitbreiding van de vlinderpopulatie in dit land. Vooralsnog staan ze niet in de rij, maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze mijn struik vooral overdag bezoeken en dan zie ik het natuurlijk niet.

Wel is het een komen en gaan van hommels en bijen in de tuin. Een heerlijk zomers geluid, net als de kwetterende eksters die steeds komen drinken en de familie Koolmees die behalve komt drinken ook uitgebreid in bad gaat. Zo leuk om te zien. Ik heb er nog maar wat schotels met water bij gezet want het was niet aan te slepen met die warmte. Van een collega kreeg ik trouwens de tip om in een schaaltje met water wat steentjes te leggen zodat insecten ook makkelijk kunnen drinken. Vooral voor hommels schijnt dit goed te zijn want die houden niet van een nat fluwelen pakje.

Waarschijnlijk heb ik een bijzonder soort hommel in de tuin want deze gingen niet in het bakje met stenen drinken maar in een ander badje en namen daar ook direct een duik. Enfin het maakt mij niet uit als zij maar pret hebben.

Maar met die vlinderstruik ben ik blij!
De 1e pluim, dat er maar vele mogen volgen!

maandag 23 juli 2018

Zo zomers!

Genieten jullie ook zo van deze heerlijke zomer? Ik wel! Het is heerlijk thuiskomen na het werk en dan lekker genieten van de tuin. Elke avond lekker buiten eten en daarna fijn relaxen totdat de schemering invalt de de muggen ons met grote getalen komen pesten.

Er wordt niet gehandwerkt deze dagen. En niet omdat het te warm is maar omdat ik twee eigenwijze handen heb die niet mee willen werken. Bij het minste of geringste tintelen ze als een gek en omdat ik elke dag bij het wakker wordt al ruzie met mijn handen had ben ik maar eens verhaal gaan halen bij de dokter. Die sprak woorden als rust en fysiotherapie en wel van naalden maar die hebben geenszins te maken met brei- en of haaknaalden maar met andere enge dingen. Enfin het zal wel goed komen al is het errug lastig.

Geen handwerkje dus op zo'n lekkere lome zomeravond. Veel lezen, dat dan weer wel en dat is ook fijn. Soms, als de handjes goed gehumeurd zijn dan is een beetje rommelen in de tuin ook een ontspannend werkje. Wat oude bloemetjes uit de potten knippen of gewoon maar een beetje zitten staren naar een hommel die op zijn gemakje de honing uit mijn salvia's lurkt. Eigenlijk wordt een mens daar ook wel zen van.

Jammer is het wel want ik had nichtje nog wel een babydekentje beloofd en dat gaat nu echt niet lukken helaas. Ik moet haar het "slechte" nieuws nog vertellen en stel het steeds maar uit omdat ik zo hoop dat het snel over is. Iets met kop in het zand steken.

Ook voor Arthur kunnen er voorlopig geen vestjes of truitjes gebreid worden. Dat zal onze kleine man een zorg zijn want in Marseille is het nog veel warmer dan hier en Arthur ligt nu het liefst gewoon in een luier met soms, als ze naar buiten gaan een t-shirtje aan. Meneertje groeit als kool en heeft inmiddels al twee tanden en kan zich al heel goed omrollen van rug naar buik. Sinds dit weekend zegt hij ook opa! Natuurlijk zegt hij dat niet echt, maar hij heeft wel net deze klanken geoefend en het is zo schattig om dat triomfantelijke gezichtje te zien. Opa hier is trouwens reuze trots! We tellen de dagen af tot september als we hem eindelijk weer eens echt kunnen knuffelen!

Verder dus niet veel te melden want ook lang typen brengt de handjes uit hun humeur. Gauw weer terug naar mijn boek. Ik ben "mijn Provence" aan het lezen van Peter Mayle. Het gaat over de gebruiken in de Provence en ik leer een hoop nieuwe dingen over het gebied. Dat komt vast goed van pas als we in september in Marseille zijn.

Geniet van de zon en de zomer!


zondag 1 juli 2018

Zo'n zondag!

Wat een heerlijk lang weekend was het. Ik was vanaf donderdag vrij en die dagen wilde ik goed benutten. Eigenlijk zouden we met vakantie zijn, maar die moest voor de operatie van echtgenoot worden geannuleerd. Een mens kan natuurlijk niet tegelijkertijd op de operatietafel liggen en in het vliegtuig zitten. En gezondheid is belangrijker dan vakantie dus daar werd niet lang over nagedacht.

Manlief herstelt goed en dus keert de rust weer een beetje terug en daarom was het tijd voor wat ontspanning. Die ontspanning vind ik meestal in een handwerkje, een goed boek en in de tuin.

En wat is er heerlijker in de maand juni als de zon zo heerlijk schijnt om lekker in je tuintje door te brengen. Zeker als je daar de afgelopen weken geen tijd voor hebt gehad want het onkruid neemt het er dan van. Dat groeide de pan uit. Ik vind het altijd verbazingwekkend hoeveel onkruid je uit zo'n klein tuintje kan halen. Er was dus heel wat te doen en daar had ik dus ook lekker de tijd voor.



In de schaduw kunnen de nieuwe planten wennen
Niks is fijner dan s'morgens mijn bed uit te stappen en met mijn nog verkreukelde hoofd de tuin in te gaan. Daar is dan nog veel schaduw en met het eerste kopje koffie van de dag is het goed wakker worden met de wind door de haren die ook meteen de slaaprimpels uit het hoofd wegwaait.

Vanmorgen zat ik om half tien al buiten met als gezelschap een ekster die zachtjes zat te kwetteren in de boom naast ons huis. In die boom zit een groot eksternest en daar is dit voorjaar een behoorlijk aantal jongen groot gebracht. Nu zijn eksters deugnieten die de kleine vogels in de tuin vaak plagen, maar zo'n pas gehuwd stel met een nest vol kleine hummels was toch wel gezellig, zo naast het huis.

Door het dichte gebladerte kun je haast niks zien van het nest, maar horen des te meer. Pa en ma ekster hadden het er maar druk mee en aan hun verenpak is goed te zien dat ze afgepeigerd zijn. Als s'avonds het grut eindelijk sliep zaten pa en ma vaak op onze schutting nog even te zoenen (petje af hoor dat ze nog tijd vrij maakten om hun huwelijk goed te houden) en als er dan rumoer uit het nest klonk dan snerpte pa of ma een boze kreet richting het grut en was alles weer rustig.

Inmiddels zijn de meeste vogels het nest uit maar zo af en toe komt er een jonge ekster thuis eten en dan zie je pa of ma weer vliegen met snavels vol lekkers voor zo'n kind. Vanmorgen kwam pa of ma (bij eksters vind ik het lastig om te zien wie het mannetje of het vrouwtje is) me gezelschap houden. Of eigenlijk een klacht indienen want het waterbakje was leeg. Ik zat juist in de aarde te wroeten om dat ellendige zevenblad te verwijderen toen de ekster in de tuin landde en naar het bankje hipte en mij met enig gesnerp duidelijk maakte dat er water bijgevuld moest worden. Even vloog hij weg maar toen ik de schotel gevuld had kwam hij terug om te drinken. Even later zacht hij zachtjes te tetteren en ik nam maar aan dat dit een bedankje was.

De hele dag kwam hij even buurten. Steeds even drinken en een praatje maken en hij presteerde het om op de rand van de emmer te gaan zitten en daar met zijn snavel door het uitgetrokken onkruid te woelen en er een bende van te maken. Hij viste er warempel nog een dikke slak uit die hij smakelijk  op zat te peuzelen.

Het was een heerlijk tuindagje. Alle borders zijn weer netjes en de plantjes die we gister nog hadden gekocht staan op hun plek. Hier en daar waren er wat lege plekken in de border en omdat we nog het hele seizoen voor ons hebben vond ik dat we die gaten moesten opvullen. Goed excuus om gister even door het tuincentrum te lopen en wat planten te kopen.
Een duizendschoon en verbena doen hun best

Toen de zon te warm werd hield ik het tuinwerk voor gezien en zette een luie stoel neer en plantte daar mijn achterste in. Naast me een fles water, wat tijdschriften en een boek. De was wapperde in de wind, de bijen en de hommels vlogen af en aan en ik waande me in het paradijs. Mijn eigen paradijs.

Zo'n zondag dus!

De dahlia's waren in de aanbieding dus die brengen kleur.

Een Gazania en kuiflavendel vormen een mooi duo.




dinsdag 19 juni 2018

De draad weer oppakken!

Dat was best een lange blogpauze, al drie weken geen berichtje gepost. Niet dat ik denk dat de wereld op mijn schrijfsels zit te wachten, maar ik vind het zelf altijd zo gezellig om een blogbabbeltje te maken en andere blogs te lezen en dat is er flink bij ingeschoten de afgelopen weken.

Elke avond zat ik te leren voor het examen. Vorige week zelfs nog extra verlof opgenomen om nog even flink te stampen want afgelopen vrijdag was het zover. Om 7.15 zat ik al in de auto om naar Randwijk te tuffen om daar de twee examens te maken die voor deze studie nodig waren. Op veel vragen wist ik het antwoord maar of dat uiteindelijk het goede antwoord was moet ik maar afwachten. Ergens eind juli komt de uitslag en ik hoop vurig op een goed resultaat.

Al die tijd heb ik geen haaknaald aangeraakt. Mijn breiwerk - de roze ajoursjaal - lag te verstoffen op de brede leuning van de bank. Achteraf had ik het gewoon op moeten ruimen want nu ben ik bang dat het niet helemaal goed is gegaan. Wat steken er af gevallen en wel weer teruggezet en geen idee of het patroon nu weer klopt, maar dat is van later zorg.

Gister moest  mijn man naar het ziekenhuis voor een ingreep en heb ik voor het eerst weer zitten haken aan de blauwe omslagdoek voor mijn schoonzus. Een eenvoudig patroon maar dat helpt reuze goed om de zenuwen in toom te houden. Ik ben dan ook lekker opgeschoten. Vanmiddag mocht ik hem weer ophalen en had ik ook nog even tijd om een uurtje te haken. Heel ontspannend en ik heb besloten om de doek nu toch maar eens af te maken.

Ondertussen was mijn zwangere nichtje druk op zoek naar patroontjes voor een babydeken. Haar baby komt begin oktober en ze weten sinds kort dat het een meisje wordt en dus kan er nu kleur gekozen worden. Zelf was nichtje vroeger helemaal idolaat van roze - als ik een trui voor haar breide dan moest het altijd een roze zijn - en dus verbaasde me het niet dat dit dekentje ook iets met roze moest worden. Wij zijn in onze familie niet zo van de gender neutraal merk ik. Maakt mij niks uit.

Nicht had druk zitten zoeken op Pinterest en kwam met een aantal ideeën en uiteindelijk liet ze weten dat ze toch het liefst een dekentje met een Nijntje er op had. Nou dat moet lukken want ik heb in het verleden diverse Nijntje truitjes voor haar gebreid. Toch leuk dat de geschiedenis zich herhaalt.

Nu gaat ze de kleuren doorgeven en dan kan de wol besteld worden. Ik heb er veel zin in om er aan te beginnen. De leerboeken zijn opgeborgen dus de breipennen mogen weer te voorschijn komen. En ga ik mijn schade weer inhalen met het lezen van de avonturen van mijn medeblogsters.

maandag 21 mei 2018

Uit huis, tuin en koken!

Nee, ik ben er nog steeds niet uit welk vestje het moet gaan worden voor mijn aanstaande achternichtje maar dat geeft niks er is nog tijd genoeg. Het is nog veel te leuk om door patroonboekjes te bladeren en internet af te struinen  voor het allerleukste patroontje.

Bovendien heb ik nog andere hobby's dus vervelen is er niet bij. Dit pinksterweekend had ik ruimschoots tijd voor de andere hobby's. Net zoals met handwerken vind ik het voor mijn hobby koken heerlijk om te zoeken naar lekkere recepten. De zaterdag begon zoals altijd met het boodschappenrondje en dus op naar de minimarkt om bij de groentestal asperges in te slaan. Het is immers nu het seizoen en daar moet je van genieten. Asperges zouden we 1e pinksterdag eten en vooraf wilde ik een aspergesoepje maken, want we hadden wat te vieren, maar daarover later.

Bij de groenteman kocht ik een kilo asperges voor 3 euro. Soepasperges waren het en het waren niet moeders mooiste maar ze gingen toch in de soep en dan maakt het niet uit. Als ze maar lekker zijn en dat waren ze!

Zaterdagmiddag gingen we naar een grote kookwinkel in Hilversum. Daar kan ik zomaar een uurtje stukslaan met alleen maar kijken naar al die leuke en meestal ook handige kookspullen. Manlief wilde al een hele tijd een goed tostiapparaat. Voor zijn verjaardag had hij dus geld gevraagd en nu was het bedrag zo'n beetje bij elkaar. Het tostiapparaat wat wij hadden vond ik een onding, de enige die er hier in huis goed mee overweg kon was dochter. En laat onze dochter nu een paar weken geleden een prachtig aanbod hebben gehad om een studiootje te kunnen huren in Amsterdam. Die dochter gaat dus zomaar per 1 juni uit huis! Het oude tostiapparaat mag ze meenemen.

Zo toevallig als dit op haar pad kwam. Een leuk en betaalbaar plekje in hartje Amsterdam. Zomaar en toevallig dat dit op haar pad kwam. Zo'n aanbod kun je niet laten lopen en dus is van de week het huurcontract getekend en verlaat ook onze laatste telg het ouderlijk nest. Zo gaat dat en dat is goed. Natuurlijk zal ik haar missen maar zij gaat hemelsbreed nog geen tien kilometer weg wonen en dat is heel andere koek dan de afstand met haar broer.

Zo'n belangrijke stap moet gevierd worden en niet alleen met aspergesoep vooraf maar ook met een leuk cadeautje. We wilden het kookboekje "Armeluis Eten" van Sylvia Witteman voor haar aanschaffen, maar hoewel de kookwinkel een aparte afdeling heeft voor kookboeken en je daar je hart kunt ophalen aan kookboeken, hadden ze deze toch niet. Wel een mooi peper- en zoutmolentje. Dat heb je natuurlijk ook nodig in een nieuw huishouden.

Gelukkig hebben ze in Hilversum ook nog een hele leuke boekwinkel. Echt een hele leuke boekwinkel met niet alleen kasten vol boeken maar ook nog eens hele leuke cadeautjes en gelukkig hadden ze het gewenste boekje daar wel. Net zoals in de kookwinkel ben ik in een boekenwinkel helemaal in mijn knollentuintje en is het heerlijk om daar even te snuffelen. Het maakte een grijze, koude zaterdag helemaal goed.

Gelukkig scheen zondagmorgen de zon en konden we heerlijk buiten zitten in de tuin. Mijn andere grote hobby. Nu de tulpen uitgebloeid zijn was het een beetje een armoedige boel in de border. Ook omdat er een brutale plant staat die de hele boel overheerst. Nu krijgt dochter straks bij dat studiootje in hartje Amsterdam ook een klein tuintje! Dat is echt heel speciaal want dat is het centrum van Amsterdam een unicum. Dat tuintje is ook een beetje een rommeltje net als mijn tuin dat is (was) en daarom wilde dochter me graag helpen om de boel op orde te maken zodat ze een beetje weet wat onkruid is en wat niet. En natuurlijk ook omdat ik straks haar kan helpen. Met alle liefde!
We riepen samen de alleenheerser tot de orde en roeide hem uit tot het gewenst formaat en maakte de border weer netjes. Ook werd het eenjarig spul dat we vorige week kochten en nog geen plek hadden gekregen in de potten gezet. Dat vind ik toch altijd zo'n leuk werkje, want met die potten kun je dus hele gezellige hoekjes maken in je tuin. Ook al is die nog zo klein je hebt dan veel te zien.

Vanmiddag gingen we samen nog even naar het tuincentrum voor een pot voor haar nieuwe huisje. Ik heb al jaren een clivia staan (binnen) die elk jaar mooie bloemen geeft en die zo groot groeide dat ik hem een paar jaar geleden wel moest scheuren. De nieuwe stek moet nu in een grotere pot en die wil dochter graag meenemen. Dat vinden we beiden een mooi gebaar. Zo stiefelden wij vanmiddag door het tuincentrum en schaften en passant nog een paar tabaksplantjes aan en wat kleine vaste plantjes voor de open plekken in de border. Het is allemaal weer netjes in ons postzegeltje! Dat wordt weer een hele zomer genieten van al dat moois. Van mij mag het tot eind oktober zulk weer als vandaag blijven.

Drie van de vier hobby's kwamen dit pinksterweekend dus ruimschoots aan bod, maar ik heb dus geen steek gebreid of gehaakt! 


PS: Voor de liefhebbers van de Aspergesoep.
Ik haalde het recept van 24Kitchen en het was erg lekker!

Zo'n leuk bloemetje, heb je het hele jaar plezier van!

donderdag 17 mei 2018

Oudtante

Een week of wat voordat Arthur met zijn papa en mama kwam logeren kregen wij bericht dat ons oudste nichtje van mans kant samen met haar partner een baby verwacht. Hoe leuk is dat! Heel erg leuk want het nichtje wat mij voor de eerste keer tante maakte wordt nu zelf moeder. Nog leuker is dat toen zij klein was ze een dankbaar onderwerp was om voor te breien.

Ettelijke vestjes en truitjes heb ik voor haar gebreid. Toen ze wat ouder was en ze goed kon kletsen kwam ze soms zelf heel parmantig vertellen dat ze wel een trui wilde met Nijntje of met Minnie Mouse en dan ging deze tante wol halen en breide zich een ongeluk. Hele mooie herinneringen heb ik daaraan.

Toen we het heuglijke nieuws hoorden bood ik aan om ook voor haar een dekentje te breien of te haken. Dat vond ze erg leuk en toen ze hier op "kraamvisite" was om Arthur te leren kennen was ze direct weg van het Dikkie Dik dekentje. Niet dat ze hetzelfde wil, want deze is van Arthur, maar ze mag zelf kiezen of er een figuur moet worden ingebreid of dat het een ander soort dekentje moet worden. Zodra ze weten wat voor kleur de kinderkamer gaat worden laat ze me dat weten en kan ik aan de slag.

Mijn schoonzusje, die nu dus ook oma wordt, hing van de week trots aan de telefoon want de 20 weken echo was geweest en haar kleinkind is helemaal gezond. Gelukkig!! Wil je ook weten wat het wordt, vroeg ze plagerig? Nou natuurlijk wil ik dat. Wat denk je vroeg ze. Een meisje zei ik. Tenslotte heb je altijd 50% kans dat het goed is, maar ik zag mijn nicht gewoon met een meisje in haar armen. En jawel hoor, het wordt een meisje. Zo leuk! Nu was een jochie natuurlijk ook geweldig geweest, maar brei technisch is een meisje leuker. Leuker omdat ik jongetjes dingen voor Arthur kan maken en nu dus meisjes dingen voor ons achternichtje.

Afgelopen vrijdag kocht ik twee bollen witte babywol. Ik had ineens zin om een babyvestje te maken en in het breiblaadje waar ik al een vestje voor Arhtur uit gemaakt had, staat ook nog een schattig kabelvestje voor een pasgeborene. Toen wist ik nog niet dat het een meisje zo worden, maar kabeltjes zijn ook stoer voor meisjes toch?

Maar nu ik weet dat het een meisje wordt ben ik het wereldwijdeweb eens opgedoken en heb ik me ondergedompeld in babyvestjes. Eigenlijk niet zo handig want nu kom ik de een nog schattiger dan de ander tegen. En nu kan ik dus niet meer kiezen!

Deze....

of deze,,,,,,,,,

of toch deze, die is al te schattig.......

Of toch deze, want die is ook zo lief......

Nee het valt nog niet mee om te kiezen!

En terwijl ik zo aan het zoeken en genieten was kwam ik nog een leukerd tegen!
Een olifantentrui voor Arhur! Als ik die aan mijn schoondochter laat zien dan wordt ze vast verliefd, maar dit patroon is pas vanaf twee jaar en dus hebben we daar nog even de tijd voor.

Ik ga nog even wikken en wegen welk vestje ik ga kiezen!