Een jarige, een herstelde en een comfortzone!

Wat een heerlijke stralende dag is het vandaag. Het is ook een feestelijke dag want Arthur is vandaag jarig, hij wordt alweer acht jaar én ik heb een vrije dag vandaag! 

Als ik een dag vrij wil hebben dan moet ik dat ruim op tijd in mijn agenda zetten want anders loopt deze vol met afspraken. Aan het begin van het jaar had ik deze dag op vrij gezet, het leek me leuk om dan de jarige van school te halen, maar ik had er geen rekening mee gehouden dat het deze week voorjaarsvakantie is en dat de jarige job dus in Frankrijk is. Hij heeft zelfs twee weken vakantie en dus is hij bij zijn Franse familie. 

Dat is natuurlijk erg leuk voor hem en omdat zijn Franse oma een huis heeft aan de voet van de Pyreneeën heeft hij daar nu skiles samen met zijn neefje. Ik kreeg gisteren al filmpjes van de eerste lessen in de sneeuw met op de achtergrond een strakblauwe lucht. Hoe heerlijk is dat om zoveel plezier te hebben.

Voor zijn Franse oma's en opa is het natuurlijk ook heerlijk om zijn verjaardag met elkaar te kunnen vieren en in maart als hij weer terug is dan vieren we het hier ook nog met de Nederlandse familie. Dubbel feest dus voor hem! 

Ondertussen had ik die vrije dag gewoon laten staan, het is wel eens lekker om zomaar eens tussendoor een dagje vrij te hebben en ik was nog aan het bedenken wat ik dan eens zou gaan doen toen er iets op mijn pad kwam. Iets wat ik al een tijdje wilde doen, maar omdat het heel erg buiten mijn comfortzone valt had ik daar nog geen actie op genomen. 

En nu vielen de puzzelstukjes zomaar in elkaar en ga ik het gewoon doen! Als het goed uitpakt en het was leuk dan zal ik er vast nog wel eens iets over vertellen. 

Ik moet daar wel de deur voor uit en daarom is dochter hier vandaag aan het werk om op Tim te passen. Het lijkt weer goed te gaan met hem. Zaterdag belde de dierenarts dat er geen blaasgruis en ook geen bacteriën waren gevonden in de kweek. Ze weten niet waardoor hij dus blaasontsteking heeft gekregen maar dat schijnt voor te komen bij katers. 

Ik moest nog wel doorgaan met de pijnstillers en proberen om hem wat meer te laten drinken, wat meer snackjes te geven en wat natvoer zodat hij meer vocht binnenkrijgt. Drinken doet hij goed, ik zag hem in de tuin alweer regenwater drinken en hij heeft het goed in zijn oren geknoopt dat hij meer snackjes mag want zodra ik maar in de keuken ben, gaat hij voor de kast hard zitten miauwen. Hij is weer ondeugend en bemoeit zich weer met mijn mail door over het toetsenbord te lopen als ik niet uitkijk en gooit mijn breinaalden op de grond als hij de kans krijgt. 

Al met al dus een feestelijke dag met een jarige, een herstelde kat en nu die comfortzone nog! 

Zielig!

Woensdag kwam ik thuis van werk en ging de kattenbak verschonen. Het viel me op dat er veel meer plasjes in zaten dan normaal. Ik gebruik goed klonterend kattengrit zodat je die er makkelijk uit kunt scheppen. Ik check dat twee keer per dag want Tim is erg gesteld op een schone bak en dat snap ik want ik hou zelf ook van een schone wc. 

Toen de bak schoon was en ik vers grit erin geschept had ging hij direct op de bak en bleef daar veel langer zitten als normaal. Na een half uurtje hoorde ik hem weer naar de bak gaan. Er gingen wat alarmbellen af en jawel na een kijkje vond ik weer kleine plasjes. Tim zelf was vrolijk, at, dronk, kwam knuffelen en speelde fanatiek met zijn vogel. 

Nu weet ik dat katten die pijn hebben of ziek zijn dat niet zo goed laten zien, maar het leek me dat als je nog zo fanatiek tegen een vogel aan kunt meppen en de trap op en neer kunt rennen als een malle, dat hij zich niet zo ziek voelde, dus ik keek het nog even aan. 

Donderdagochtend was ik om 6,50 beneden en checkte als eerste zijn bak. Weer veel kleine plasjes vond ik daar en ik vertrouwde het niet en besloot thuis te gaan werken in plaats van naar kantoor te gaan. Tim gaf nog steeds geen blijk van pijn of ongemak, maar toch. Om negen uur kon ik de dierenarts bellen en toen ik dat deed en het uitlegde zei een vriendelijke assistente; we nemen geen risico kom maar met hem langs om 10.20 uur.  

Ik verschoof wat teams afspraken en haalde de reismand van boven en zette Tim erin. Ondertussen was hij weer vaak naar de bak geweest en miauwde dan best wel zielig. Blijkbaar had hij nu toch wel pijn. Bij de dierenarts moesten we even wachten en Tim was helemaal achter in de reismand gekropen en keek heel zielig toen de dierenarts hem eruit haalde. 

Bij het onderzoek legde hij zijn koppie op mijn hand en onderging het gelaten. De dierenarts onderzocht hem en ze kon niet echt iets vinden, hart en longen klonken goed, maar ze vertrouwde het ook niet helemaal en dus moest hij blijven zodat ze urine konden opvangen en onderzoeken. Ze gaf hem wel alvast een pijnstiller. 

Toen de reismand weer op tafel werd gezet kroop hij daar snel in terug maar helaas mocht hij dus niet mee naar huis. Hij keek zo zielig en ik vond het zo lastig om hem daar achter te laten, maar ja alles voor zijn bestwil. 

Thuis was het zo stil zonder hem en vond ik het lastig om me op mijn werk te concentreren. Om vijf uur belde de dierenarts dat het gelukt was om urine af te nemen en die zag kersenrood dus was/is er sprake van een blaasontsteking. Wat voor soort weten ze nog niet want dat staat op kweek en horen we nog. Wel mocht ik hem ophalen want de dierenarts vertelde dat hij zich niet happy voelde en erg graag naar huis wilde. 

Dochter ging mee hem ophalen en hij was blij ons te zien. We hebben pijnstilling meegekregen en thuis was hij weer zijn vrolijke zelf. Hij bleef wel bij ons in de buurt. Vandaag doet hij nog steeds kleine plasjes maar hij eet en drinkt goed en slaapt heel veel. 

De dierenarts zei dat we hem extra liquid snackjes mogen geven met een beetje water er door en daar is hij dol op dus hij zit regelmatig voor de kast waar de snackjes liggen. Zo van ik ben zielig dus ik mag nog een snackje. Het wachten is nu op de uitslag van de kweek en of hij dan medicijnen nodig heeft. 

Ik wist natuurlijk al hoe dol ik op hem ben en hoe fijn het is dat hij bij mij woont, maar dat werd nu toch even bevestigd. Dit weekend had ik niet zoveel plannen, behalve even een boodschapje doen, maar anders had ik die afgezegd om zoveel mogelijk bij hem te zijn. 

Vanmiddag heb ik dan ook de mouwen van de Dikkie Diktrui afgemaakt en dan kan ik morgen beginnen aan de afwerking. En ondertussen maar duimen dat het snel weer overgaat en hij weer kan plassen zonder pijn. Arme, zielige Tim!

Inspiratie en een oude hobby.

Het was even wat druk de afgelopen weken dus van bloggen kwam het niet en van blogjes lezen amper. Soms is dat zo. Alleen vorige week woensdag van 7.30 uur tot 9.00 uur had ik zat tijd om te bloggen en blogjes te lezen want toen stond ik in de file. 

En in zo'n file, als je steeds lang stil staat en dan weer een meter op mag schuiven, heb je zat tijd om te bloggen maar dan heb ik mijn laptop natuurlijk niet bij me. In mijn hoofd maak ik dan wel een blog want een paar auto's voor mij op de tweede baan stond een auto met de tekst sleufloze........ De rest van de tekst was weggevallen omdat er een andere deur in de bestelauto was gezet maar dat ene woord gaf mij stof tot nadenken. Want om wat voor sleufloze zaken ging het hier? Ik ben er nog steeds niet achter, maar het hielp mij de tijd te doden. 

Vorig weekend had ik bedacht om de mouwen van de Dikkie Dik trui af te breien. Daar had ik echt zin in, maar het lot besloot anders toen het de donderdag daarvoor, zomaar uit het niets, in mijn nek schoot. Ik heb wel geprobeerd om wat te breien maar het schoot niet erg op. Maandag kon ik de boel weer een beetje bewegen en de oefeningen van mijn personal trainster op de sportschool hielpen ook om alles weer in de juiste stand te zetten. 

Dus ga ik dit weekend proberen om die mouwen af te krijgen. En toch ben ik daar vandaag niet aan begonnen want een week of wat geleden las ik bij Elizabeth over kikkerkaarten en daar werd ik eigenlijk een beetje verliefd op. Hoe ik ook zocht op internet zulke borduurlabels zijn dus niet te koop. Elizabeth maakt ze zelf en daar heeft ze een mal voor. Die heb ik niet. 

Als ik dat soort leuke dingen zie dan heb ik de neiging om meteen naar een winkel te gaan en dat aan te schaffen, maar gelukkig zit er hier niet zo'n winkel in het dorp en had ik geen tijd om naar de stad te gaan. Geen idee trouwens waar er nu een hobbywinkel zit want de winkel waar ik ooit veel kwam is weg.

Bovendien heb ik nog twee dozen met spullen om kaarten te maken want dat heb ik jaren geleden best wel veel gedaan. Een poosje geleden was ik al half en half van plan om die spullen maar weg te geven omdat ik er toch niets meer mee deed, maar nu bood het kansen. Vandaag heb ik die dozen maar eens uitgezocht en wat heb ik nog veel! Een lamp om te embossen, heel veel mallen om te embossen, te borduren en uit te snijden. Ook had ik nog veel glinsterend garen om te borduren, veel papier en van alles en nog wat. 

Eerst heb ik die dozen maar eens afgestoft en alles eruit gehaald. Tim kwam me helpen want er zat ook een beestje in en die schrok zich natuurlijk een hoedje van zoveel licht. Helaas voor hem heeft hij het niet overleefd want Tim heeft hem gevangen. 

Ik heb alles uitgezocht en gesorteerd. Die dozen hebben hun tijd wel gehad en ik had nog een nieuwe kunststof bak en daar is alles wat nog goed is, netjes in opgeborgen. Alle garenklosjes heb ik uit de war gehaald en die zitten nu met zijn allen gezellig in een oud koektrommeltje. En toen ik alles uitgezocht had ben ik aan de slag gegaan en heb ik met wat ik nog had weer eens een kaart gemaakt. 

Als ik op jullie blogs lees hoeveel mooie dingen jullie maken dan denk ik wel eens, had ik daar ook maar tijd voor en vanmiddag maakte ik er tijd voor. De zon scheen, er stond een lekker muziekje op en ik heb heerlijk zitten borduren. Zo fijn om te doen. Wat een heerlijke zaterdagmiddag. 

Misschien toch maar eens op zoek naar een hobby winkel. Ik verheug me er nu al op, maar nu ga ik vanavond toch eerst aan de mouwen voor de Dikkie Dik trui.