Om even over half tien zat ik vanmorgen al in de sportschool. Op het buitenterrein was er een clubje mensen bezig met een bootcamp, aangemoedigd en opgezweept door de vrolijke eigenaar van de sportschool. Het zag er moeilijk en zwaar uit, niets voor mij maar ik ging dan ook mijn eigen rondje doen. Cardio vandaag. Fietsen, roeien, op de crosstrainer en daarna nog wat oefeningen.
Deze sportschool is gelegen op een campus en daar heerst altijd een prettige bedrijvigheid. Sinds deze campus een aantal jaren geleden hier gevestigd is heeft het onze woonwijk veel gebracht. We kregen er niet alleen een supermarkt(je) bij, maar ook enkele restaurants en koffietentjes. In die laatste kom ik nooit, want vind het een beetje onzin om op een steenworp van mijn huis koffie te gaan drinken voor een bedrag waar ik thuis 10 kopjes voor heb, maar het draagt zeker bij aan de sfeer daar op de campus.
Vanaf mijn sporttoestellen had ik zicht op een bepaald deel van die campus en vanmorgen zag ik enkele studentes met volle tassen wasgoed naar de wasserette lopen. Andere studenten hadden (nog in pyjama) ontbijt (met koffie gehaald) bij de supermarkt en er was een schoonmaakster druk bezig. Vanwaar ik zat kon ik haar een stoepje zien vegen en daarbij veegde ze een druif het stoepje af. De druif kwam vlak voor het raam waar ik zat terecht en een ekster die daar in de buurt rondscharrelde had hem al snel in de smiezen, maar omdat de vrouw druk aan het vegen was durfde hij nog niet dichterbij te komen.
Een duif, die de druif ook had gezien, bleef ook op afstand maar wel in de buurt en zodra de vrouw met haar bezem en schoonmaakkar naar de gebouwen aan de overkant verdween sloegen beiden toe. De ekster won en ik zag de duif denken; shit!
Ook had ik zicht op het examenbureau waar deze ochtend diverse mensen naar binnen gingen. Niet alleen jonge studenten, maar veel vrouwen van mijn leeftijd. In gedachten wenste ik ze succes en bedacht dat ik zelf volgend jaar weer aan de beurt ben om weer examen te doen. Elke drie jaar moet dat om mijn registratie als casemanager te behouden en het is elke keer weer een pittige klus. Ik kreeg er op voorhand al een beetje stress van waardoor ik meteen harder ging fietsen. Nu dat was dan wel weer goed voor mijn beweging vandaag en gelukkig heb ik nog ruim een jaar de tijd om me voor te bereiden. Komt wel goed.
Ik maakte mijn rondje af en liep in de zon terug naar huis. Langs het terrasje van het koffietentje waar Japanse studenten zaten te praten en te lachen en waar het heerlijk naar koffie rook.
Thuis werd ik begroet door Tim, zette koffie en ging tevreden op de bank zitten met uitzicht op mijn sering die helemaal vol zit met paarse bloementrossen en bijna in bloei staat. Zo'n uurtje sporten brengt fijne vibes met zich mee zo op de vrijdag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten