Met mijn neus in de boter!

Deze week ben ik weer lekker opgestart op het werk. Al snel zat ik er weer middenin en was de vakantie snel vergeten. Ook weer goed al is het jammer dat ik dan niet zoveel tijd heb om met mijn hobby's bezig te zijn. 

Het is enorm leuk om kaarten te maken, maar nu is mijn bureau natuurlijk weer op werk gericht en kan ik dan mijn hobby spullen niet zo laten liggen om de volgende dag weer verder te gaan wat in de vakantie dus wel kon. 

Vrijdagmiddag had ik weer dienst bij de voedselbank, het huis moet ook schoon, de sportschool verwachtte me weer en Tim wil ook zijn aandacht dus van meer dan een paar toertjes breien kwam het niet. Niet erg, alles op zijn tijd. 

Vanmorgen was ik weer eens naar een zondagochtendconcert in het Amsterdamse concertgebouw. Ik was samen met een vriendin en we luisteren naar stukken uit de Peer Gyntsuite van Grieg. Een jonge violiste speelde daarbij solo op een hardangerviool (ik had er nog nooit van gehoord maar het had een prachtige klank) en het tweede deel bestond uit stukken van Tsjaikovsky. Nu ben ik niet zo goed op de hoogte van klassieke muziek en kende deze laatste stukken niet, maar het was prachtig. Het is elke keer een feestje om zo'n concert bij te wonen. Zo met de tram op een zonnige zondagmorgen door het mooie Amsterdam, waarbij die stad dan zo'n beetje wakker wordt is al een groot deel van de pret. 

Na het concert gingen we samen even lunchen en hebben we lekker bijgekletst. Heel gezellig was dat en het was een fijne zondag. 

Eenmaal thuis zette ik een wasje op toen de telefoon ging. Mijn schoonzus! Blijkt dat mijn zwager kaarten heeft gewonnen voor een klassiek concert aanstaande zaterdag in de Ziggo Dome. Erg leuk voor hem, maar hij kan dan helemaal niet en dus vroeg mijn schoonzus of ik met haar mee wil. Nou dat was even met mijn neus in de boter vallen. 

Hoera

Hoera de leeslijst doet het weer en daar ben ik blij mee. Nu denk ik dat ik jullie allemaal wel gevonden heb de afgelopen dagen, maar het kost veel tijd om alles na te zoeken. Die tijd heb ik nu nog wel vanwege mijn vakantie, maar volgende week mag ik weer aan het werk. En dat is ook goed. Na zo'n 1,5 week thuis merk ik dat ik mijn werk en met name de contacten die ik daar heb best wel mis. 

Wat wel heerlijk is, is dat ik mijn wekker niet hoef te zetten en dat ik beter slaap. Daar is zo'n vakantie ook voor bedoeld, om eens goed uit te rusten. Tussen de buien door vermaak ik me prima, het is ook erg fijn om knutselspullen op je bureau te kunnen laten liggen om er de volgende dag mee verder te gaan. Ik heb zelfs de grote lade in het dressoir leeg gemaakt en daar al mijn spullen netjes in opgeborgen. De DVD's en CD's die er lagen en die grotendeels van mijn man waren ga ik uitzoeken en er een goede bestemming voor vinden. Ik heb geen DVD en CD speler meer dus die dingen lagen daar een beetje nutteloos. Bij de Action en de Wibra heb ik van die bakjes gehaald en nu ligt alles netjes opgeborgen en zo voor het pakken. 

Het is heerlijk ontspannend om s'morgens met een kop koffie bij de hand een borduurtje te maken. Daar beleef ik veel plezier aan. Voor een achternichtje die volgende week jarig is heb ik een kaart geborduurd. Het alleen al zoeken naar een leuk patroontje op Pinterest, de kleuren van de kaart bij elkaar zoeken en die van de borduurzijde is al zo leuk om te doen. Het is een kaart met een Unicorn geworden met veel roze omgeven want daar houdt ze van. 

Haar jongste broertje is een paar dagen later jarig en toen ik op kinderkaarten maken zocht op Pinterest kwam ik een leuke rups tegen. Die heb ik voor hem gemaakt. De wiebeloogjes kwam ik tegen bij de Action en het papier is daar ook van. De grasrand maakte ik met een snijmal. 

Gisteren was ik met mijn nichtje even bij de Action en daar zag ik dat er al volop papierblokken zijn met kerstachtergronden. Gisteren stond er zo'n lange rij bij de kassa dat ik die nog niet gekocht heb, maar daar ga ik op een rustig moment zeker even naar kijken. Ik heb al vast wat stansen gemaakt om kerstmotiefjes te borduren. 

Zo en nu koffie en dan lekker even bij lezen nu de leeslijst het weer doet. Hoera!

Fiep en Fröbelen

In juni stond er een artikel in Het Parool over een tentoonstelling in het Rijksmuseum van het werk van Fiep Westendorp. Fiep is vooral bekend door de illustraties die ze heeft gemaakt voor de boeken van Annie MG Schmidt, maar voor dat ze dat deed werkte ze o.a. bij Het Parool als illustrator. Het was een interessant artikel en ik nam me voor om naar die tentoonstelling te gaan. 

Zoals dat vaak gaat met goede voornemens raken die in de vergetelheid, maar nu ik vakantie heb leek het me een goed plan om mijn voornemen alsnog uit te voeren. Ik reserveerde een tijdslot en dat was maar goed ook, want als ik dat niet had gedaan dan had ik Fiep waarschijnlijk aan me voorbij laten gaan want de regen kwam met bakken uit de lucht. 

Omdat de tentoonstelling maar tot en met zondag 13 september a.s. te zien is trotseerde ik de weergoden, stapte vanmorgen in de metro en meldde me in het geboekte tijdslot in het Rijksmuseum bij Fiep. Dat hadden meerdere mensen gedaan want het was er loei druk. In een lange rij schuifelden we - als was het een begrafenisstoet - langs de tekeningen. Gelukkig hadden de gesprekken rondom mij niets van een begrafenisstemming er werd volop gelachen en gekakeld. Achter mij stonden twee dames, in bij elkaar passende pastelkleuren gekleed, elk streepje op een tekening te bespreken alsof ze erbij waren geweest toen Fiep ze had getekend. Dat was grappig om te horen. 

Wat minder grappig was dat er dames in de rij voor mij het nodig vonden om van elke tekening een foto te maken, de rij schoot dus niet erg op. Ik vond het vooral leuk om eerder werk van haar te zien die ze voor omslagen van boeken heeft gemaakt, of tekeningen voor de krant of zoals bovenstaande affiche. Die tekeningen voor de krant werden gemaakt voor de vrouwenpagina van Het Parool en zo zette ze, op een humoristische wijze, het feminisme op de kaart. Erg leuk. 

Na de tentoonstelling ging ik nog even langs de Nachtwacht, deze wordt op dit moment gerestaureerd en dat kun je als bezoeker helemaal volgen. Sommige mensen stonden zowat met hun neus tegen het glas waarachter dit gebeurde en met Fiep nog in gedachten zag ik voor me hoe zij dat weer had gegeven, al die puntige neuzen tegen dat glas. 

Ik ging nog even een broodje eten in de stad en deed tussen de hoosbuien door nog wat boodschappen en ging op huis aan. Toen ik in de metro zat brak de zon door, maar thuis kwam Tim me enthousiast begroeten, trok ik droge kleding aan en ging weer aan de fröbel. Dat heb ik deze week met veel plezier gedaan. Voordeel van vakantie en slecht weer is dat je je daar heerlijk aan kunt overgeven. 

Op X vroeg een dame kaartjes voor haar verjaardag en dat gaf mij de gelegenheid om daar mee aan de slag te gaan. Ze houdt van eten, natuur, aarde- en pasteltinten en daar is uiteindelijk deze kaart uitgekomen. Ik hoop dat ze hem een beetje op tijd krijgt. 

Nog 10 dagen vakantie resten mij en als het nog een beetje lekker weer wordt ga ik nog wel wat buiten activiteiten ondernemen, maar als dat niet zo is dan ga ik nog heerlijk fröbelen. Ik wil nog twee kinderkaarten maken. Voor een nichtje die 8 jaar wordt en voor een neefje dat 2 wordt. 

En ik ga natuurlijk mijn nieuwe boek over Fiep lezen! Daar heb ik mezelf op getrakteerd in de museumshop. 

PS: Blogger doet gek want sinds twee dagen wordt mijn leeslijst niet aangevuld met jullie nieuwe blogs en moet ik jullie allemaal apart opzoeken. Bijzonder weer. 

Kreeften en Brieven

Kreeften en brieven is zo op het eerste gezicht een rare combinatie. Je kunt er je fantasie op loslaten en allerlei gekke combinaties bedenken (ik zou hier moeiteloos een verhaal over kunnen verzinnen voor de kleinzonen) maar het is eigenlijk heel simpel. 

Het gaat namelijk over twee boeken die ik onlangs las. Het eerste boek was De Kreeftenvrouwen van Beatrix Gerstberger. Op zoek naar een nieuw, mooi boek speurde ik de websites van diverse grote boekenwinkels af en stuitte op dit boek. De beschrijving sprak me aan en de volgende gang was dan ook naar bolpuntkom om te kijken of dit boek ook onder het abonnement van kobo plus viel. Dat viel het en dus zette ik het op mijn ereader en al snel zat ik helemaal in het verhaal. In één weekend had ik het uit en wat was het heerlijk om me weer zomaar aan het lezen over te kunnen geven. 

Gisteren begon mijn vakantie. Nu heb ik wel vakantie, maar ik ga niet met vakantie en toch wilde ik wel een beetje vakantiegevoel hebben. Daarom kocht ik een entreebewijs bij Spa Weesp, dat is hier maar een kwartiertje vandaan en ligt prachtig in de natuur. Ze hebben er een prachtig buiten zwembad en daaraan was het gisteren goed toeven op een ligbedje op het gras met een heerlijk zonnetje. 

Ook dan vind ik het heerlijk om te lezen en ging op zoek naar een nieuw boek. Van een collega had ik enthousiaste verhalen gehoord over "De brievenbezorgster van Puglia" van de schrijfster Francesca Giannone en ook dat boek viel onder mijn kobo plus abonnement. Ik startte gisterochtend rond 11.30 uur en aan het eind van de dag had ik het uit. De eerlijkheid gebied me om te vertellen dat ik wél gebruik heb gemaakt van het zwembad, maar geen sauna van binnen gezien heb. Het was een heerlijke dag. Echt vakantie. 

Vandaag was het heel ander weer en ook vandaag heb ik gelezen, maar in een heel ander genre. Vandaag bestond het repertoire uit Dikkie Dik, het voertuigenboek en het eerste kijk- en leesboek van Richard Scarry. Dat laatste boek is al 30 jaar oud en nu weer helemaal favoriet bij Laurens. Op dinsdag gaat hij niet naar de peuterspeelzaal en kwam hij vandaag gezellig een dagje bij mij. 

En morgen, morgen ga ik weer op zoek naar een ander fijn boek!