De derde maandag van het nieuwe jaar vandaag, de dag die bekend staat als Blue Monday en waarin ons aangepraat wordt dat we met zijn allen zitten te somberen. Nu is er ook alle reden om somber te zijn als je naar alle ellende in de wereld kijkt, maar persoonlijk laat ik me daar niet door beïnvloeden. Ik vind het erg wat er allemaal gebeurd, maar ik kan er zelf niets aan veranderen, dat ligt helaas niet in mijn macht (anders had ik het allang gedaan natuurlijk), maar wat ik wel kan doen is in mijn kleine kring aardig zijn.
Als ik het over somberen heb dan heb ik het niet over de mensen die moeten leven met een immense donkerte in hun hoofd en voor wie elke dag een worsteling is. Die hebben elke dag Blue Monday maar dan vele malen erger. Gelukkig is daar tegenwoordig meer aandacht voor en is er vandaag ook juist aandacht voor hen via de nieuwe campagne van 113 preventie.
Ik heb het genoegen gehad om kennis te mogen maken met de bedenker van de campagne, hij zat bij mij op de opleiding, mede door hem heb ik me eens verdiept in de website van 113, want daaruit blijkt dat we voor die mensen die het zo zwaar hebben (soms/vaak) wél iets kunnen doen.
Er is meestal wel iets wat je voor een ander kunt doen en zo maak ik het bruggetje van blauw naar roze want vorige week is mijn collega de trotse oma geworden van een kleindochter. De baby werd al aan het begin van deze maand verwacht maar ze had waarschijnlijk geen zin om met alle sneeuw ter wereld te komen en dus stelde ze het uit naar vorige week. Dat was best spannend voor de aanstaande oma en elke morgen keek ik snel in de groepsapp van onze afdeling of er al bericht was.
Ik wilde graag iets maken voor de kersverse oma en haar kleindochter en dus legde ik Dikkie Dik even te rusten in zijn mand. Dikkie is helemaal ingebreid, alleen de hals moet er nog in en dan is het voorpand af. Ik had even gemeten bij Laurens en hij is een beetje lang, maar dat geeft niks. Als ik nu de mouwen snel opzet en afmaak dan kan ik de trui afwerken en kan hij hem nog deze winter dragen.
Een datum hang ik er niet aan want ik ken mezelf dan heb ik geen zin meer of komt er wat anders tussendoor en duurt het allemaal veel langer. Het komt vanzelf goed. Dikkie Dik ging dus even op pauze en ik zocht een bolletje roze softfun op en breide een paar slofjes. Vandaag moest ik nog even de koortjes haken en er doorheen rijgen en zo kwamen de roze slofjes af op blauwe maandag!
Het patroon heb ik van breimeisje.nl endat is een fijn patroon. Het enige wat ik anders doe is daar waar zij een kantsteek aangeeft daar brei ik een gewone steek. Ik heb namelijk van een breidocente geleerd dat je bij kledingstukken geen kantsteken moet gebruiken om het later mooier in elkaar te kunnen zetten. Door die cursus en de tips die ik daar kreeg lukt het me om mijn breisels mooier af te werken.
Hier dus wat roze op blauwe maandag en gelukkig geen somberte. Wel roze tulpen!
Schattig die slofjes en wat zal de kersverse oma daar blij mee zijn voor haar kleindochter. Ik heb gelukkig geen last van somberte, heb het vermogen om iedere dag leuk te maken.
BeantwoordenVerwijderenSuper lief, dit cadeautje, dat heb je mooi gedaan!
BeantwoordenVerwijderenDat is ook zo leuk: dat je zelf je eigen aanpassingen maakt in een patroon, omdat je weet dat dat beter werkt voor jou.
En als het een jongetje was geweest, dan had je natuurlijk blauwe slofjes gemaakt :-) Hier was het vanmiddag ineens prachtig weer met een blauwe lucht, heerlijk!
Wat een leuke slofjes zijn het geworden. Daar zal het meisje lekkere warme voetjes in hebben.
BeantwoordenVerwijderenIk ben ook wel nieuwsgierig naar Dikkie Dik😉.
Heb je de patroontjes van muis en kikker gevonden in je mailbox of bij de spam?
Gr Jenneke