Geen stippen, dan maar effen!

Toen ik donderdag thuiskwam uit het werk lag er een weekend zonder afspraken voor me. Dat is prima en soms ook goed om even bij te tanken en wat extra klusjes in huis te doen. Nu heeft het geen zin om dit weekend extra huishoudelijke klussen te doen want over twee weken komt de aannemer en wordt de badkamer verbouwd. Dat geeft natuurlijk een heleboel rommel en stof en is het verstandig om die extra klussen pas te doen nà de verbouwing. 

Hoewel ik me binnenshuis en in de tuin uitstekend vermaak is het ook wel fijn om toch iets leuks te gaan doen en even andere mensen te zien. Nu ik weer een museumjaarkaart heb leek het me een goed idee om de tentoonstelling van Yayoi Kusama te gaan bekijken in het stedelijk museum. Ik kende haar werk helemaal niet, maar toen ik een item over haar werk zag op de televisie naar aanleiding van haar overlijden raakte ik geboeid en wilde ik het werk van die "stippen" mevrouw wel eens gaan bekijken. Het is natuurlijk oneerbiedig om haar als "stippen" mevrouw te omschrijven, maar zo bleef het in mijn hoofd hangen. In elk geval zijn er veel meer mensen die haar werk willen zien, want ik kon voor dit weekend niets meer reserveren. Dus geen stippen bekijken dit weekend, maar dit goed plannen voor een andere keer want de tentoonstelling loopt nog tot 17 januari 2027. 

Ik moest dus iets anders bedenken om mensen te zien en een praatje te kunnen maken. Zoals Elizabeth al schreef is het deze week "de week van het praatje". Nu praat ik op mijn werk al genoeg voor een hele week maar soms kunnen de weekenden wel eens wat stil zijn. Ik weet van een andere weduwe dat ze soms op zondag aan het eind van de dag denkt: Goh ik heb nog helemaal niks gezegd vandaag. Ik heb Tim natuurlijk om tegenaan te praten en die praat (miauwt) ook terug dus het is niet zo dat ik mijn stem niet gebruik. 

Toen kwam het verdrietige nieuws dat mijn oom en tante hun poes hadden moeten laten inslapen en daarom ging ik even op condoleance bezoek. Daar hoort een bloemetje bij dus op naar de bloemenman en daar kom je sowieso niet weg zonder een woord te zeggen want hij is een enorme kletskous. Bij mijn oom en tante was ik vooral een luisterend oor, want ze zijn erg verdrietig om het verlies van hun poezenbeest en wilden graag hun verhaal en verdriet delen, fijn dat ik dat voor ze mocht zijn. 

De rest van het weekend kom ik prettig door met het breien aan de Starwarstrui voor Arthur. Doordat het zo warm was heb ik daar deze zomer niets aan gedaan en nu is het wel weer fijn om te doen. Maar het is wel een effen zwart en dus een beetje saai breiwerk. Wel prima te doen bij een detective op tv, zeker als het er eentje is die ik al heb gezien. 

Zo met de bloemen is het minder saai!

Ik wissel het breien een beetje af met kaarten maken. Een vriendin van dochter heeft een dochter gekregen en daar maakte ik een kaartje voor en ook ben ik wat aan het stoeien met kerstborduurtjes. 

De mama van Isabel is dol op uilen, vandaar deze keuze.

Een prima weekend dus, helaas zonder de stippen van Yayoi maar wel met een effen zwart breiwerk. 

Ik reken het goed!