Black Friday

Al dagen worden we in de media doodgegooid met acties met betrekking op Black Friday. Weer zo'n uit Amerika overgewaaide onzin traditie. Althans dat vind ik.

Gisteren ontving ik aan het eind van de middag een mail van een uitvaartbedrijf dat ook 10% Black Friday korting bood. Mijn collega's en ik werden daar een beetje melig van, want doorgaans is een uitvaart niet iets wat je plant, maar wat je noodgedwongen moet regelen. Geef je je dierbare dan een net iets mooiere kist omdat je nu toch korting krijgt? Of doe je in plaats van cake bij de koffie nu een borrel met een bitterbal? Eigenlijk is het te gek voor woorden.

Toch schijnen mensen gretig gebruik te maken van de Black Friday kortingen en natuurlijk, als je televisie al een poosje het niet zo goed meer doet en je hebt flink moeten sparen voor een nieuwe, dan snap ik het als je dan wacht op een mooie aanbieding op Black Friday. Maar voor de overgrote Black Friday gekte geldt toch dat het allemaal draait om flauwekul dingen die een mens meestal niet echt nodig heeft.

Zelfs de middenstand hier in het dorp doet er aan mee, maar dan is twee rookworsten voor de prijs van één dan misschien ook wel weer prettig voor als je wat minder te besteden hebt dus daar kan ik wel mee leven.

Wat me ontzettend tegen de borst stuit is dat al dat Black Friday gedoe helemaal niet duurzaam is. We moeten beter voor het milieu zorgen en dan gaan we op zo'n dag extra bezorgauto's laten rijden en komt er allemaal extra plastic en andere rommel in omloop. Bijzonder toch.

Nee ik heb er niks mee en nu hoop ik maar dat de chirurg die vanmiddag mijn arm gaat repareren ook niet aan Black Friday doet. Dat hij denkt dit akkefietje doe ik even snel voor een klein prijsje. Of dat hij een Black Out Friday heeft. Pff ik krijg er de kriebels van.

Sowieso vind ik het nu al een Black Friday. Fijn weekend!

Ajour

Op twitter volg ik Loes van Freubelweb. Dat is heel gezellig want tussen alle nieuwsfeitjes en dingetjes en dangetjes van andere twitteraars van divers pluimage is een berichtje over handwerken gewoon gezellig.

Vandaag was ik een deel van de ochtend alleen op het werk. Nou ja op onze afdeling dan en dat is prima want dan kun je lekker doorwerken. Al is het zaak om af en toe even op te staan omdat anders het licht uitgaat. Dat is niet handig. En zeker niet bij een uitvaartorganisatie. 😀

Tussendoor kijk ik dan onder het genot van een kopje koffie wel eens op twitter en daar trof ik vanmorgen een bericht van Loes aan met een snoepje van een ajour sjaal. Met een gratis patroon nog wel.

Ik heb de link direct doorgestuurd naar mijn privé mailadres want op mijn vorige blog kreeg ik het goede advies om tijdens de herstelperiode alvast op het net te struinen naar mooie patronen. Op deze sjaal werd ik direct verliefd, wat een schatje en hij komt dan ook zeker op de "ooit nog eens maken lijst" terecht.

Ik weet niet of jullie Loes kennen (ik ken haar zelf niet alleen haar twitteraccount en website) maar ik wil jullie deze sjaal niet onthouden.

Als je hier klikt dan kom je bij het patroon! 

Winterklaar

Ik zie zulke prachtige handwerken en andere creatieve dingen voorbij komen dat ik daar een klein beetje jaloers op ben. Al die prachtige Rozeta's bijvoorbeeld of de uitingen van de Crea 5219 en alle andere mooi gemaakte dingen die mij via blogs of via facebook getoond worden, ik geniet daar erg van.

Zelf schiet ik geen meter op met mijn Southbay sjaal en dat is niet omdat ik er geen zin in heb, maar omdat (alweer) een muitende, chagrijnige zenuw roet in het eten gooit. Meer dan tien minuten per dag haken zit er echt niet in en daar baal ik van, want wat is er nu lekkerder dan in deze herfsttijd s'avonds op de bank een uurtje te haken.

Enfin aanstaande vrijdag wordt de zenuw door een vakkundige chirurg tot de orde geroepen en daarna mag ik die arm drie weken niet belasten maar dan kan ik weer los.

Drie weken je rechterarm niet zo veel kunnen gebruiken is natuurlijk niet zo erg, maar vergt wel met sommige zaken enige voorbereiding. De tuin bijvoorbeeld moest nog winterklaar gemaakt worden en daarvoor hadden we begin november de tuinman ingeschakeld. Normaal gesproken doe ik dat zelf omdat dit ook veel te leuk is. Nu moest de seringenboom ook vakkundig gesnoeid worden en daar was een expert voor nodig.

Die expert nam niet alleen de sering onder zijn hoede, maar maakte dit jaar de tuin ook winterklaar. Wat een luxe was dat. Terwijl ik gewoon zat te werken - met uitzicht op de tuin - zag ik hem aan het werk en werd de tuin met de minuut mooier. Alle rozen ook eens een keer goed gesnoeid (ik heb ooit eens gelezen hoe dat moet en daar probeer ik me aan te houden, maar natuurlijk ben ik maar een amateur) en de borders gewied en nagelopen.

Alleen de bloembollen moesten er nog in. Dat is best een lastig klusje met een chagrijnige arm en daarom heb ik dat in etappes gedaan. Elk weekend zo af en toe wat bollen geplant en soms ook als ik thuis kwam van het werk en het was nog goed weer. Bollen planten vind ik eigenlijk vervelend werk, maar oh wat een plezier heb je daarvan in het voorjaar.

Gisteren had ik, tijdens het halfjaarlijkse tuincentrumbezoek met oom en tante mét etentje daarna, nog wat krokusbolletjes gekocht omdat die dit voorjaar wat minnetjes bleken te zijn. Ik houd een soort van tuindagboek bij en dat is erg handig om na te lezen of je er in een bepaald jaargetijde nog iets bij moet (wil) kopen of dat er iets anders moet gebeuren. Die krokussen heb ik net nog even gauw in de grond gezet, ze liefdevol toegedekt en ze een fijne winterslaap gewenst. Tot volgend voorjaar!

Het is een komen en gaan van vogels in de tuin en hier en daar bloeit er nog wat dus dat is allemaal gezellig om naar te kijken. Zeker als ik volgende week thuis moet werken.

De tuin is winterklaar. Nu mijn arm nog! 😀

Toeval

Heb ik uren tevergeefs besteed aan het zoeken en puzzelen hoe mijn blog zo in te stellen dat ik weer kon reageren diende vanavond heel toevallig de oplossing aan!

Na een werkdag kleed ik me altijd eerst even om en ga dan - als er nog niemand thuis is - even gezellig wat blogjes lezen van die dag. Een ontspannend momentje. Dat deed ik vanavond ook en omdat mijn laptopje een beetje traag leek, besloot ik de geschiedenis eens even te wissen. Als je op veel websites surft dan verzamelt hij nogal wat cookies en die moeten ook weer weg.

Direct nadat ik dit gedaan had keerde ik terug naar het blog van de Breimeisjes en tot mijn grote verbazing zag ik onderaan mijn snuit staan (profielfoto) en was mijn boognaam zichtbaar. Ik probeerde een reactie en warempel het werkte! Gauw bij andere blogs gekeken en ook dat werkte maar na twee of drie blogs moet ik weer even de geschiedenis wissen en dan lukt het weer.

Daar had ik nu echt helemaal nooit aan gedacht. Logisch want ik ben ook helemaal niet thuis in dit soort zaken, maar ik ben blij dat ik nu weet waar het euvel zit. Wat een toeval!

Als dat goed blijft werken dan hoef ik mijn laptop niet mee te sjouwen naar Frankrijk om zoonlief - die wel heel goed is met computers - er naar te laten kijken. We gaan pas in februari hoor, maar het is toch een fijn vooruitzicht al duurt het eigenlijk nog best lang voor ik dat kleine mannetje weer in mijn armen kan sluiten.

Gelukkig is er FaceTime en omdat Arthur nu een beetje gaat kletsen wordt dat ook steeds leuker. Hij praat vooral met Franse woordjes, logisch omdat hij dat de hele dag hoort, maar hij heeft ook wat Nederlands in het repertoire. Doei, hapje, lekka (lekker), op en eten is het Nederlandse  repertoire tot nog toe. En opa en oma zegt hij ook. Meer opa, want dat is zijn grote vriend. Als ik de telefoon opneem en hij ziet mijn hoofd in beeld verschijnen dan is het eerste wat hij vraagt; opa?

Ja natuurlijk is opa er jongen, wil je even met hem praten? Er wordt dan driftig geknikt en daarna gekletst (en gekke bekken getrokken) met opa. Maar als hij dan oma zegt dan straal ik van trots en kan ik daar nog dagen op teren. Zo proberen we er het beste van te maken als oma op afstand.

Sinterklaas hebben we bereid gevonden om even om te varen om de cadeautjes af te geven in Marseille. Tenslotte hebben ze daar twee havens en daar kan de stoomboot best even aanleggen. Arthur snapt natuurlijk nog niks van Sinterklaas maar het is toch leuk als hij vanaf jongs af aan wat mee krijgt van die traditie. Leuk hoor om al die cadeautjes bij elkaar te shoppen. Gister hebben we alles ingepakt en hebben we een gedicht gemaakt. In het engels want dan kan schoondochter het ook lezen.

In een van de pakjes zit een kleine brandweerkazerne. Arhur heeft de brandweergenen van zijn overgrootvader (mijn paps) want elke auto doet tatuuu tatuuu en als hij een brandweerauto op straat ziet dan springt hij bijna de wandelwagen uit. Het is heel jammer dat we er niet bij kunnen zijn als hij het pakje openmaakt maar we zien het vast op een filmpje en en februari kunnen we er samen met hem mee spelen want dan mogen we weer een weekje oppassen. Een lichtpuntje om naar uit te kijken.

Kooktober!

Oktober vind ik altijd een fijne maand zo aan het begin van de herfst. Het is de maand van de borstkanker, nou ja tegen borstkanker eigenlijk en dat vind ik een goede zaak, maar eigenlijk zou het gewoon de maand tegen alle soorten kanker moeten zijn, omdat dit gewoon een ontzettend akelige ziekte is. Maar goed dat is met veel andere ziektes natuurlijk ook en is het belangrijk om daar zo af en toe eens bij stil te staan. Al kan dat het hele jaar natuurlijk.

Oktober is ook stoptober, de maand waar heel veel mensen gezamenlijk hun stinkende best doen om met roken te stoppen. Ook dat juich ik toe, want ik vind het vies. Een ieder moet lekker zelf weten wat hij/zij doet, maar ik vind het stinken.

Verder is het op 16 oktober de Wereldvoedseldag. Dan wordt er voedsel ingezameld door de voedselbanken voor minderbedeelden ingezameld. Ook dat juich ik toe omdat ik niemand honger toewens en dat is helaas in een aantal gevallen toch het geval. Daar kan ik als individu niet zo heel veel aan veranderen, behalve dat iedereen die mijn deur binnenstapt die nooit met honger zal verlaten en dat we de plaatselijke voedselbank op gezette tijden ondersteunen.

Zo zijn er veel meer belangrijke weetjes over de maand oktober. Veel van de zaken in  oktober hebben met gezondheid of met voedsel te maken en daarom bedacht ik mijn eigen kooktober!

Bij mijn weten is de term kooktober nog niet erg bekend en dat kan ook haast niet want die term heb ik zelf verzonnen.

Toen wij uit Frankrijk terugkwamen en we op 1 oktober allebei weer aan het werk gingen en daarmee het normale leven hervatten, nam ik mijn kookgedrag eens onder de loep. Eerlijk gezegd had ik maar wat aangerommeld in de keuken de hele zomer. Het was warm dus een zak sla was zo leeggeschud in een schaal, een stukje vlees op de BBQ erbij en wat stokbrood en klaar was het weer. Er zat niet zoveel variatie meer in de maaltijden die ik op tafel zette.

Het was vers en niet ongezond maar redelijk fantasieloos en als ik eerlijk ben gewoon een beetje saai. Tot die conclusie was ik al gekomen toen ik in Frankrijk lui op een strandbedje bij het zwembad lag. Want in Frankrijk aten we ook niet overdadig luxe, maar heel vaak in kleine restaurantjes wel heel erg lekker en ik beloofde mezelf dat de maand oktober in het teken zou staan van lekker koken, gezond koken, out of the box koken, vegetarisch koken, budget koken, maar vooral lekker eten met producten die nu volop in de winkels liggen. Geen liflafjes meer en geen thuisbezorgd meer. Het was uit met dat makkelijke gedoe!

Kooktober was geboren!

We zijn nu ruim drie weken verder en het gaat nog steeds goed. Ik besteed weer wat meer tijd aan de maaltijden uitzoeken en dat wordt me natuurlijk makkelijk gemaakt door het internet, maar ook doordat we een tijdje geleden een abonnement op een kooktijdschrift kregen. Ook de allerhande wordt weer doorgespit en ik maak weer een weekplan.

Als ik thuis kom dan duik ik niet met mijn luie achterste op de bank in een boek en ook niet in mijn laptop om blogjes te lezen, nee ik trek het werkkloffie uit en de spijkerbroek aan en duik de keuken in om heel relaxed aan de maaltijd te beginnen. Ik ben me eens wat meer gaan verdiepen in vegetarische maaltijden, omdat elke dag vlees helemaal niet nodig meer is (mijn kleine bijdrage aan het milieu). Ook probeer ik het zo te plannen dat als er restjes over zijn dit de volgende dag als (onderdeel van de) lunch gebruikt kan worden óf als volwaardige maaltijd weggegeven kan worden aan iemand anders. Zowel mijn vader als onze dochter zijn gretige afnemers van deze maaltijden. Er wordt hier niks meer weggegooid.

En ben ik nu meer tijd kwijt? Nee, absoluut niet. Waren de boodschappen duurder? Ook niet. Hebben we lekker gegeten? Absoluut wel!
En wat stond er dan zoal op het menu?
Risotto met paddenstoelen en gorgonzola (V)
Pompoensoep (V)
Indiase curry met linzen en spinazie (V)
Bami met kip
Zuurkool met worst
Boerenkool met worst
Boeuf Bourguignon
Oosterse kabeljauw met knolselderijfrietjes uit de oven en roerbakgroente.

Natuurlijk aten we ook regelmatig gekookte aardappels met vlees en groente, want we blijven Hollanders.

Tot nog toe is mijn kooktober een succes en gaan we nog even lekker door.

Wat we morgen kooktoberen? Een Mexicaanse bonenschotel met nachos en en een kloddertje crème fraiche!

Wat kooktoberen jullie?

Boeuf Bourguignon in wording!

Herfst, Haaksels en Help?

Ziezo, het is zondag tijd om met een kopje thee en een haakwerkje al luisterend naar de radio de week af te sluiten. Het was een beetje rommelige, maar mooie week.

Afgelopen  maandag hadden we sollicitatiegesprekken voor een manager voor ons nieuwe uitvaartcentrum in Amsterdam Zuidoost en men had in mijn vakantie bedacht om deze in het in aanbouw zijnde pand te doen. In de ruimtes die al nagenoeg af waren zouden stoelen en tafels neergezet worden en ook zou er gezorgd worden voor koffie en thee en voor kandidaten.

Dus meldde ik me maandagmorgen op de bouw en zag inderdaad een tafel met een koffiezetapparaat, een waterkoker en koffie en thee. De kandidaten druppelden ook binnen dus ik dacht laat ik eens even koffie zetten. Alleen was er nog geen water in het pand en moest ik naar buiten om door de modder naar de andere kant van het gebouw te ploegen om bij een bouwkraan water te tappen. Het kwam allemaal goed en ik heb op andere bijzondere locaties sollicitatiegesprekken gevoerd, maar dit was toch wel de meest gekke en de meest primitieve. Een heel avontuur. Maar wel een leuk én een beetje koud avontuur.

Woensdag en donderdag mocht ik het land in en wat was het een feestje om door een herfstig landschap te rijden en te genieten van al die mooie herfstkleuren!

In mijn eigen tuin bloeit er nog van alles al is ook hier goed te zien dat de herfst zijn intrede heeft gedaan. Van mijn broer kreeg ik een paar weken geleden prachtige heideplanten. Ze moeten de grond nog in, maar op 5 november komt de tuinman. Dat is een ongekende luxe want normaal maak ik de tuin zelf winterklaar, zo groot is het nu ook weer niet, maar de seringenboom moet nodig gesnoeid worden en daar heb ik geen verstand van. Nu komt zo'n tuinman niet alleen om een paar takken af te zagen en is het voor mijn hand ook prettiger dat deze klus deze keer door iemand anders geklaard wordt.

De heide staat dus voorlopig op de tuintafel en dat is ook leuk want tijdens het haken heb ik ze in mijn gezichtsveld en kan ik er op deze manier van genieten. Ze kleuren ook wel mooi bij het garen waar ik nu mee bezig ben. Deze unicat heet "schaduwspel orchidee" maar past heel mooi bij mijn heide.

Deze week heb ik ook de vuurvogel afgemaakt. De 200 gram extra maakt dat het nu net een mooi formaat is. De sjaal vrolijkt mijn donkerblauwe winterjas helemaal op.

Ook heb ik deze week nog een hele avond besteed om uit te zoeken waarom ik vanuit mijn blogger account niet meer kan reageren op andere blogs. Blogger vraagt of ik wil reageren als google account maar het vakje waar mijn hoofd hoort te staan blijft grijs en er gebeurt niks. Alle instellingen heb ik doorlopen en niks werkt. Al een paar maal heb ik per mail advies gevraagd aan blogger zelf maar ik krijg geen reactie. En het is zo jammer want ik zie zoveel mooie dingen en dan kun je dus niets zeggen. Ik kan alleen maar reageren als er onder een blog "een reactie posten" staat, als ik dat aanklik dan kom je op een andere pagina met een tekstvak en dan lukt het wel. Heel gek.

Daarom vraag ik jullie om hulp. Hoe hebben jullie je instellingen staan zodat je met je google account kunt reageren. Wie heeft de juiste tip.

Fijne zondag en een fijne nieuwe week toegewenst. 

Vuurvogel vervolg

Op 1 augustus haakte ik de laatste meters aan mijn Vuurvogel sjaal en toen was het draadje op. Kwam ik net een stukje tekort én vond ik de sjaal een beetje aan de korte kant.

Na rijp beraad trok ik de stoute schoenen aan en mailde Jeanet van Blij dat ik Brei of het heel misschien mogelijk was dat er nog een extra bolletje gemaakt kon worden van de eindkleur.

Ze mailde terug dat ze dat niet zeker wist maar dat ze het zeker zou proberen. Even geduld alstublieft. Nou dat geduld had ik, de sjaal bleef onafgemaakt op de leuning van de bank liggen met een hele losse afhechting die gemakkelijk los te halen was zodat niet per abuis de boel ging rafelen.

Ik startte alvast met een nieuwe sjaal met een andere bol unicat in het South Bay patroon en wierp af en toe een blik op de Vuurvogel die geduldig lag te wachten.

We waren nog maar net terug van vakantie toen ik opnieuw een mail kreeg van Jeanet. Het was gelukt! Er was een bolletje van 200 gram van de eindkleur voor me gemaakt en dat lag gezellig op mij te wachten in Zeeland. Als dat een paar dagen eerder was geweest hadden we vanuit Frankrijk nog met een omweggetje even langs kunnen gaan, maar nu lukte dat niet. Gelukkig hebben we tante Post en die bracht van het weekend een pakje met een blauw bolletje!

Inmiddels heb ik de South Bay even geparkeerd en heb ik voorzichtig de losse afhechting van de Vuurvogel losgepeuterd, het bolletje aangehecht en ben lekker verder gaan haken. Eerst ga ik deze afmaken. Nu het echt herfst buiten is komt een nieuwe sjaal goed van pas en deze past mooi bij mijn donkerblauwe jas.

Ik ben zo blij met dat bolletje en vind het zo gaaf van Jeanet dat ze er voor me achteraan is geweest. Dat is toch echt de toegevoegde waarde van een echte handwerkwinkel. Jammer dat ze niet een vestiging in ons dorp heeft!