Aankomende week gaat de aannemer starten met de verbouwing van de badkamer. Het plan wat manlief en ik samen begin 2022 januari maakten gaat uitgevoerd worden. Het bad gaat eruit, er komt een douche én een toilet voor terug. Het is maar een kleine ruimte en naast nog een kleine wastafel past er niet meer in. Ik zie er erg tegenop, want rotzooi, allemaal mannen over de vloer en de boel in de gaten houden. Bij onze vorige verbouwing, in 2011, regelde manlief allemaal, maar het zal vast goedkomen. Gelukkig kan ik thuiswerken. Tegelijkertijd kijk ik er ook naar uit want straks doet alles het weer en hoef ik s'nachts met mijn humeurige artrosevoeten de trap niet meer af als ik naar het toilet moet.
Dit weekend stond dan ook in het teken van de voorbereidingen. Niet alleen moest ik alles leegmaken, uitzoeken en opruimen wat er aan spullen staat, maar moest ook Tim naar zijn logeeradres.
Hij gaat gedurende de verbouwing logeren bij mijn dochter, daar is hij twee jaar geleden ook geweest toen de nieuwe kozijnen geplaatst werden en is dus al een beetje vertrouwde plek. Hij is stapelgek op mijn dochter en als hij hier zou blijven geeft hem dat zoveel stress van al het lawaai en die in- en uitlopende mannen dat dat niet opweegt tegen de stress van even ergens anders wonen. Hoop ik!
Tot nog toe gaat het allemaal erg goed. Toen we gisteren arriveerden en het deurtje van de reismand openzetten bleef hij eerst even zitten terwijl wij de kattenbak in orde maakte en zijn bakjes met brokjes en water vulden. Toen hij er uiteindelijk uitkwam ging hij onder het bed zitten. We hebben hem maar lekker even gelaten. Het is niet zo'n groot appartement en hij kon ons horen praten.
Dochter was aan de studie en ik zat lekker te breien en na een uurtje kwam hij onder het bed vandaan, kuierde op zijn gemak door het huis en leek het helemaal prima te vinden. Toen ik s'avonds naar huis ging lag hij zich te wassen op de bank.
Ook vandaag kreeg ik allemaal foto's en berichtjes van een tevreden kater. Hier in huis is het heel erg stil zo zonder hem, maar het belangrijkste is dat hij het naar zijn zin heeft en geen stress heeft. Zodra de badkamer klaar is en de werkmannen vertrokken zijn met de herrie komt hij gewoon weer thuis.
Ik kijk er nu al naar uit en hoop en duim dat het allemaal van een leien dakje gaat en dat het binnen een paar weken gepiept is. Natuurlijk zal ik hem in de tussentijd veel zien, want nu ik thuis niet kan douchen ga ik dat bij dochter doen. Ook bij zoon en schoondochter ben ik trouwens van harte welkom dus van vies worden is geen sprake.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten