Voor een prikkie..........

Een week of wat geleden kocht ik bij de Action twee plantenbakken die je aan een balkon kunt hangen. Voor maar 2 euro per stuk! Eigenlijk ging ik voor wat anders maar ik liep langs de tuinstelling en dan kom je zomaar iets leuks tegen. Nu hebben ze bij de Action ook vaak een heleboek meuk en daarom heb ik voor mezelf de regel ingesteld dat ik daar alleen maar iets mag kopen als het nut heeft (wasmiddelen, schoonmaakdoekjes en wc papier) of als het langer dan een jaar meegaat.

Die balkonhangers passen ook heel goed aan de schutting en ze gaan vast langer mee dan een jaar en ik had nog twee hangpetuniaatjes over die dringend huisvesting nodig hadden, dus de koop werd gesloten. De petuniaatjes geplant en ik hing ze heel tevreden aan het achterste deel van de schutting en had veel plezier van de aankoop.

Wat meer vooraan aan de schutting hingen twee plantenzakken met bosviooltjes. Die hebben vanaf het prille begin van de lente voor een heleboel bloemetjes gezorgd en daarmee de tuin lang een vrolijk aanzien gegeven. Deze week was het echt op. Al gaven we ze elke dag trouw een sloot water nu was het echt op. Tijd om afscheid te nemen, maar ze zouden wel een lege plek achterlaten.

Toen opperde mijn echtgenoot of ik niet nog wat van die plantenbakken kon kopen en die vullen met een blommetje, dan hadden we het gat dat de zakken achterlieten ook weer gevuld. Dus hup vanmorgen tijdens ons wekelijkse boodschappenrondje toch maar even naar de Action in de hoop dat ze ze nog hadden, want dat weet je daar natuurlijk nooit. En ja wel hoor, ze hadden er nog een paar.

Nu moest er nog wat in en zou een bezoek aan het tuincentrum geoorloofd zijn. Kale potten aan een schutting is ook geen gezicht. Het is wel een beetje gevaarlijk om mij los te laten in een tuincentrum. Dat geef ik toe. Ik zie altijd zo veel moois wat ook allemaal naar me roept en me vleit om alsjeblieft een plekje in de tuin dat ik vaak overstag ga. Gelukkig moesten we vandaag ook nog even langs de bloemenstal van Wim. En laat die schat nu elke week ook een keur aan tuinplanten in zijn stal hebben.

Vandaag had hij geraniums in de aanbieding en phloxen. Die phloxen riepen me meteen al en die kon ik echt niet laten staan. Dat hoefde ook niet voor maar 2 euro voor een grote pot. Daar heb ik nog jaren lang plezier van. Voor de balkon potten nam ik twee witte geraniums mee en omdat ze per vier verkocht werden nam ik ook nog twee hardrose. Ik had nog een andere pot over en deze kleur zou heel harmonieus staan bij de potten die bij het tuinbankje staan. Ik heb graag overal hoekjes in de tuin! Tenslotte lonkte er nog een grote pot lobelia die ook graag onderdak wilde. Mooi voor op de etagère.

Voor nog geen 9 euro heb ik een heleboel kleur en harmonie in de tuin gekocht. Voor een prikkie genieten noemen we dat hier en omdat we deze zomer niet met vakantie gaan, maar lekker wat vrije dagen in de tuin doorbrengen is het een verantwoorde aankoop.

Dagje vrij!

De auto moest vandaag voor een verwendagje naar de garage. Vindt ie lekker, zo eens per jaar. Krijgt ie nieuwe bougietjes of hoe dat ook heten mag en verse olie en van die ongein. Dus bracht ik hem gister met zijn badjas en zijn slippertjes weg en was ik een dagje autoloos.

Natuurlijk gaat er ook een trein naar Almere en had ik ook thuis kunnen werken, maar ik had nog genoeg vrije dagen en daarom plande ik een dagje voor mezelf. Ook wel eens lekker. Ten eerste omdat de wekker geen dienst hoefde te doen en al ging mijn ingebouwde wekker wel gewoon af om half zeven, het was toch fijn om nog even te kunnen blijven liggen.

Even later zwaaide ik als een liefhebbende echtgenote mijn man uit en maakte een kop koffie voor mezelf en haakte eens een paar toertjes. Gewoon omdat het kon! Toen dochter naar beneden kwam, namen we samen nog een bakkie, gingen onder de douche en in de kleren en liepen naar het dorp. Dat klinkt alsof we langs zandpaden liepen met karrensporen,  maar eigenlijk bedoelen we hier dan het centrum van het dorp.
Daar is op woensdag markt. Niet zo groot, maar wel een leuk marktje. We deden wat boodschapjes bij de grootgrutter en haalden heerlijke aardbeien en bramen bij een groentekraam.

Thuis aten we een broodje en toen ging dochter met vriendinnen naar de stad en lag de hele middag nog voor me. Dat was best gek, want ik wist even niet wat ik met zo'n lege middag aan moest. Een mens zit toch maar gek in elkaar (lees ik zit gek in elkaar) want als ik aan het werk ben, dan denk ik wel eens, goh als ik nu vrij zou zijn dat zou ik dit, of dat, of zus of zo. En nu? Wat zou ik eens gaan doen.

Eerst maar eens een plannetje uitvoeren wat al lang op het lijstje stond. Zelf ijsjes maken. Een paar weken geleden kocht ik bij de appie een plastic vormpje om zelf ijsjes te maken. Het was afgeprijsd met 35% korting dus voor een prikkie nam ik het mee. Ik waste een half bakje aardbeien en ontdeed die van de kroontjes en deed ze samen met een rijpe banaan in de blender. Om het wat romiger te maken deed ik er twee eetlepels volle kwark bij en mixte tot een soort dikke milkshake en goot het in de vormpjes. Stokjes erin en hup in de vriezer.

Toen dat klusje geklaard was ben ik een restje was gaan strijken en heb ik mijn kledingkast eens uitgehaald, uitgezocht en opgeruimd. Kleding wat ik niet meer wil gaat morgen mee naar kantoor. Daar staan twee bakken voor het Leger des Heils en daar mik ik de boel in. Dat was een goed besteed uurtje. Die rommelige kast irriteerde me al weken en ik kwam er maar niet toe om er wat aan te doen. En nu op mijn gemakje met de radio aan was het zo klaar.

Inmiddels had ik een appje gekregen dat ik ons Fordje weer kon ophalen. Dat deed ik toen maar en hij stond glimmend op me te wachten. Ze hadden hem zelfs voor me gewassen. Dat was een heerlijke verrassing want gisteren net voor ik hem weg bracht had een vogel hem gebruikt als toilet. Bah.

Daarna was het tijd voor een boek in de tuin. Heerlijk!! Ik maakte een pizza voor manlief en mezelf en we aten in de tuin. Met een zelfgemaakt ijsje toe en die waren goed te hachelen.

Zo'n dagje vrij is best lekker, heel relaxed allemaal. dat gaan we nog eens doen maar morgen toch maar weer lekker werken. Ook fijn.

Gearriveerd!

Gisteren kregen we een berichtje uit Frankrijk. Het postpakket was eindelijk gearriveerd. Het had heel wat voeten in de aarde voor dat de Franse tante post de boel bezorgd had. Uiteindelijk is het helemaal niet bezorgd want zoon heeft hem af moeten halen in een schimmig cafeetje waar ook een ophaalservice was gevestigd. Net op tijd want anders hadden ze vandaag niet in ondertrouw kunnen gaan, omdat hij zijn geboorte akte niet zou hebben gehad. Gelukkig kwam het allemaal goed en konden ze alles officieel maken vandaag en zijn ze echt in ondertrouw gegaan.

Even later kwam er ook een foto binnen van schoondochter met de sjaal om haar nek. Ze is er echt helemaal blij mee. Vanavond hadden we het aanstaande echtpaar aan de telefoon en toen verzekerde me nogmaals dat ze het een hele mooie sjaal vindt en ook de gedachte erachter - het Zeeuwse patroon in combinatie met het liedje "Aan de kust" van BLØF - viel erg in de smaak.  

Ik ben een trotse (schoon)moeder! De sjaal valt in de smaak en over twee maanden ben ik de moeder van de bruidegom! 

PS. De verloopwolletjes zijn vandaag goed aangekomen bij Mechteld. Zij gaat er hele mooie mutsen van maken voor het goede doel. 

Tuinperikelen

Vandaag weer eens een droge dag, het waait wel heel hard zodat van echt lekker buiten zitten geen sprake is, maar een klein rondje door de tuin kan altijd. Doordat ons huis geschilderd wordt is het een beetje een rommeltje in de tuin. De etagère is van zijn plek en staat werkeloos en een beetje chagrijnig achterin en alle potten staan voor de border op de grond. Dat geeft dan wel weer veel kleur op de grond, maar handig is het niet. Geeft niks, als straks alles weer strak in de verf zit dan zetten we de boel weer op zijn plek en ziet het er allemaal weer piekfijn uit. Toch even een rondje, want ondanks de rommel is er ook veel moois te zien.

Zoals deze Allium die bijna op uitkomen staat. Ik had vorig jaar een stuk of vijf Allium bollen geplant en nu komen er nog twee weer op. Eerst alleen een dikke knop, verpakt in een dik vlies als zijnde een cadeaupapiertje en elke dag ging het vlies een beetje verder open alsof je langzaam een cadeautje uitpakt. Het zijn ook echt cadeautjes en ik vind ze prachtig en kan niet wachten tot ze helemaal open zijn, maar de natuur stoort zich niet aan mijn ongeduld en gaat rustig zijn gang. Maar goed ook.

De gele roos die ik radicaal gesnoeid had is niet meer boos op me en bewijst weer eens hoe mooi ze is. Bijna had ik van de week nog ruzie gehad om deze schoonheid. Als de tuindeur naar de straat opengaat dan kijken we naar het huis van de achterbuurvrouw. Zij woont hier nog niet zo lang, maar al sinds mensenheugenis staat er in haar voortuintje tegen haar zijgevel ook een gele roos. Dinsdag stond onze tuindeur open en had ze volop zicht op mijn roos. Verrek hoorde ik haar zeggen, daar staat mijn roos. Huh?? Ze zag me staan en vroeg of ik haar roos had afgeknipt en en bij mezelf in de tuin had gezet. Nou nee, die roos staat hier zeker al een jaar of twintig en het is een struik. Ze vertelde dat er van haar roos allemaal takken en bloemen waren afgeknipt en dat ze niet wist wie het had gedaan en nu ze mijn roos zag dacht ze dat ik de dader was. Dat is toch logisch vroeg ze mij. Ik probeerde haar vriendelijk aan haar verstand te brengen dat je rozen die je afknipt niet zomaar in de grond kunt zetten. Een roos is een struik met wortels en afgeknipte rozen moeten in een vaas, maar niet in de grond. Aan haar hele houding zag ik dat ze me niet geloofde en daarom bood ik aan dat ze wel even mocht komen voelen en kijken dat dit echt een flinke struik was en echt niet haar gepikte rozen. Ze wees het aanbod af en ging naar binnen, nu hoop ik maar dat er niet binnenkort een arrestatieteam mijn tuintje binnenvalt omdat ik rozen zou stelen. Een bizar verhaal, maar mijn rozen bloeien er niet minder om.

Eigenlijk hou ik niet van rood in de tuin, maar een paar jaar geleden kocht ik wat bolletjes van een soort lelie die diep oranje waren. Het eerste jaar kwam er helemaal niks op en het tweede jaar was ik ze dus allang weer vergeten toen er toch eentje opdook. Mooi donkeroranje die in de wit/gele border een mooi evenwicht bood. Nu komen er elk jaar meer en ze worden steeds roder. Toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze eruit te gooien, want zeg nou zelf ze zijn prachtig. Ze lijken wel een beetje op Freesia's maar dat zijn het niet. Hoe ze dan wel heten ben ik vergeten, maar dat geeft niks. Mooi zijn ze toch wel.

In de moesbak gaat het ook goed. De tomaten hebben het naar hun zin, de moestuin worteltjes groeien goed en het bietje ook. De cavolo nero heeft het helemaal naar de zin en ook al las ik dat hij veel ruimte nodig heeft, ik durf hem niet uit elkaar te halen. We gaan wel zien wat het wordt. 
 

In de kraamkamer is het stil geworden. Waarschijnlijk zijn de koolmeespubers uitgevlogen en zijn pa en ma Koolmees even op vakantie om bij te komen. het nestkastje hangt er verlaten bij. Ik heb ze niet zien uitvliegen, maar het schijnt dat ze dat altijd vroeg in de ochtend doen en dan ben ik nog niet in de tuin te vinden. Ik wens ze een lang en gelukkig Koolmees leven en pa en ma een fijne vakantie. 




 

Verse wol

Eigenlijk is geen enkele werkdag hetzelfde maar de vrijdag is, als ik een kantoordag heb, meestal wel een prettige, overzichtelijke dag. Zo'n dag waarop je vaak lekker door kunt werken en ook echt dingen af kunt maken. Zo'n vrijdag dus. Meestal. Vaak. Maar dus niet vandaag. Het was een prima dag hoor, maar wel een beetje rommelig.

Gelukkig had ik behalve het vooruitzicht van het aanstaande weekend ook nog een ander prettig vooruitzicht, want ik wist: Als ik thuiskom dan is de postbode geweest en die heeft een doos vol verse wolletjes bezorgd. En zo geschiedde!

Nu was ik voor de vrijdag niet heel erg vroeg thuis. Pas om zes uur stapte ik het pand binnen en jawel hoor op de keukentafel stond de doos. Mijn handen jeukten om die open te maken, maar eerst moest er gekookt worden. Mijn vader zou komen eten en zou er rond zes uur zijn. Heel veel tijd had ik dus niet en de kip moest nog in de marinade en de saus moest ook nog worden gemaakt zodat die even de tijd had om in te koken. Als een haas ging ik aan de slag.

Paps kwam en ging aan de keukentafel zitten en terwijl ik me ongans stond te roeren om geen klontjes in de saus te krijgen schonk echtgenoot een drankje in. Vrijdagavond voor het eten is hier altijd het borreluurtje. Soms drinken we inderdaad een borreltje en soms ook gewoon een frisje, maar het is en blijft ons borreluurtje. Daarmee sluiten we de week af en luiden we het weekend in.

We dronken wat, we kletsten wat, we kookten uiteindelijk de kipkerrie met de rijst en aten gezellig. Ondertussen stond die doos maar naar me te lonken. Toch maar even openmaken en de inhoud bekijken.

Na de koffie, toen paps weer vertrokken was kon ik het niet laten. Ik vervulde niet eerst mijn plicht om een weekmenuutje op te stellen en de bijbehorende boodschappenlijst, nee ik ging aan de haak!
Wat een heerlijk zacht wolletje is die Colour Crafter van Scheepjes. Niks mis met de Royal van de Zeeman, maar dit is toch echt veel zachter. Het voelt erg luxe. Ook de kleur is erg mooi, precies zoals ik hem in mijn gedachten had.

Ik begon eerst met een proefje met de granietsteek, maar al snel bleek dat deze kleur wol toch net een tikkie te donker is om s'avonds goed te kunnen zien waar welke steek moet komen. Het was al wat schemerig en ook met de leeslamp op volle sterkte viel het niet mee om het goed te kunnen zien. Na zo'n werkdag met veel op de computer turen haakt deze steek niet heel vlot weg.

Ik heb het uitgehaald en ben begonnen aan het patroon waar ik al twee keer eerder een omslagdoek mee gehaakt heb. Deze vind je hier! Dit patroon haakt heerlijk weg en dat was nu juist de bedoeling. Door de week heb ik overdag geen tijd om te haken, ik moet het van de avonduren hebben en dus mdoet het patroon goed te zien zijn, want elke avond puzzelen en turen daar heb ik geen zin in.

De eerste toeren zijn gehaakt en ik heb de slag al weer helemaal te pakken. Zo fijn. Geef me een doosje verse wol en ik ben gelukkig!

Wachten.......

Maandag liet ik de foto's van mijn haakprobeerseltjes zien aan mijn collega-haakvriendinnen. Die proestten het uit van het lachen en vroegen wat voor broddellap dit moest worden. Ik vertelde mijn verhaal over het verloopwolletje en over mijn gevecht met de granietsteek en beiden toverden direct hun eigen project uit de haaktas - zij haken vaak tussen de middag met een aantal andere collega's - en lieten me zien hoe het moest.

Kijk, aan zulke collega's heb je wat, want van voordoen leer ik eigenlijk altijd het makkelijkste en de truc is dan ook om twee lossen te maken aan de uiteinden om de meerdering mooi recht te kunnen maken. Weer wat geleerd. De wol waar mijn ene collega mee bezig was, was de Colour Crafter van Scheepjes. Een mooi draadje, lekker zacht en soepel.

Thuis nam ik het definitieve besluit om het verloopwolletje terug te brengen naar de Zeeman en andere wol te bestellen. Samen met dochter bekeek ik op de site van Caro's Atelier de kleuren groen van de Colour Crafter en samen besloten we dat het "Arnhem" moest worden. Die kwam het dichtste bij de legergroene kleur die ik zocht.

Enfin de boel is besteld en nu is het wachten tot tante Post mijn bolletjes komt brengen. Dat terugbrengen van de afgekeurde wol wordt trouwens nog een dingetje, want ik ben het bonnetje kwijt. In de boodschappentas waar ze in zitten is geen bon te bekennen, in mijn portemonnee ook niet en in mijn handtas zaten weliswaar een heleboel bonnen maar geen bon van de Zeeman. Op woensdag komt hier altijd de vuilnisman dus voor ik de pedaalemmer in de keuken leegde gisteravond, heb ik de pedaalemmerzak met inhoud op de keukentafel gelegd en als een soort van slordige chirurg de zak opengeknipt en alles nageplozen. Bleh, niet een fijn klusje. Helaas ook hier geen bon. Ik zag het niet zitten om ondersteboven in de kliko te duiken om daar naar een bon te zoeken, daar krijg je maar roddels van in de straat, dus als hij daar in zat dan is hij nu echt weg.

Ik ga het toch maar proberen door een printscreen te maken van de betaalrekening met daarop het pinbedrag. Wie weet kan ik ze zo wel terugbrengen. Al geven ze maar een tegoedbon in plaats van geld, dat komt ook wel weer op. Mochten ze onvermurvbaar zijn dan is er vast een basisschool die er blij mee is en er knutselwerkjes mee kan maken.

Vanavond maar eens kijken wat ik ga doen. Toch even een rij stokjes aan de deken haken of lekker even wegduiken in een boek. Er ligt nog een stapeltje van de bieb. 

Puzzelen

Eigenlijk wilde ik vanmiddag de tuin in om de onlangs gekochtte petuniaatjes en vlijtig liesjes in de potten te zetten. Die zielepieten stonden al twee weken op mijn werktafeltje te wachten op een mooi plaatsje. Ze kregen elke avond keurig een slok water hoor, maar het kwam er maar niet van om ze op hun plek te zetten. Of het was te warm, of ik kon er niet bij omdat de schilder in de weg stond, of er waren andere zaken die aandacht vroegen. Maar vanmiddag gooide een akelige motregen mijn plannen in de war.

Dan maar met een handwerkje op de bank. Gisterochtend besloot ik om een omslagdoek te haken voor een nichtje. Nichtje wordt over ruim een maand 25 en dat is een mooi kadootje, ook omdat ik voor haar zus al eens een omslagdoek had gehaakt en ze die erg mooi vond. Direct gisteren tijdens het boodschappen doen maar even de Zeeman binnengewipt voor wat bollen acryl. Ik wilde donkergroen voor haar hebben, want groen is haar lievelingskleur, maar die hadden ze niet. Wel bollen donkerblauw met groen. Echtgenoot, die ook mee was, zei dat nichtje dit vast een mooie kleur vond. Ze heeft een bijzondere smaak en houdt van jasjes en broeken in legerprint. Ik twijfelde nog een tikkie maar echtgenoot begon al bollen in het mandje te mikken. De schat heeft nu eenmaal minder geduld om een wolletje uit te zoeken en dat neem ik hem niet kwalijk, zeker omdat hij keurig keek of de kleurnummers wel klopten.

Nu nog een patroon en ik zocht op pinterest naar het patroon van de doek die ik al twee keer eerder haakte en maakte een opzetje voor we naar het theater gingen. Gisteravond laat na de voorstelling haakte ik nog een toertje en vanmorgen bij daglicht zag ik dat ik en een fout had gemaakt en dat het niet naar mijn zin was.

Opnieuw even wezen buurten op pinterest en daar vond ik allemaal mooie patronen.

Met een probeer katoentje maakte ik een proeflapje. Hmm leuk patroon, maar niet geschikt voor het gemeleerde garen dat ik had en ook niet passend bij nichtje die van strak en simpel houdt.

Toen vond ik een omslagdoek met de granietsteek. Die voldeed aan de eisen. Strak en simpel, maar krimmeneel wat een lastig patroon. Vanaf het haakschema kreeg ik het niet voor elkaar. Gelukkig was er een linkje naar een filmpje op Youtube van Wendy die precies voordeed hoe het moest. En jawel na een uurtje pielen had ik het voor elkaar. Bovenstaand lapje is vanuit de punt naar boven gehaakt.

Wendy had ook nog een filmpje waarin de granietsteek vanaf de rug werd gehaakt. Die vond ik mooier en ook met dit lapje was het even puzzelen, maar kreeg ik het toch voor elkaar. Deze zou hem worden.

Ik begon met het juiste garen, maar het werd een ramp. Door de verloopstukjes zie je bijna niet waar je bent en komt het patroon helemaal niet uit. Het werd een rommeltje. Uithalen maar weer.

 

Dan toch maar weer het oorspronkelijke patroon, maar nu zonder fouten. Ik heb nu vijf toeren gehaakt en ik vind het helemaal niks. Dit is geen geschikt garen voor dit patroon. Misschien als je alleen maar vasten haakt dat het nog wat wordt, maar eigenlijk ben ik er al klaar mee. Dit gaat hem niet worden. 

En alsof de zon zag dat ik wel een oppeppertje kon gebruiken stuurde ze de motregen naar huis en liet haar stralen in de tuin schijnen. Niet zo lang, maar lang genoeg om mij naar buiten te lokken en toch die plantjes in de potten te zetten. Heb ik in ieder geval vanmiddag nog wel iets voor elkaar gemaakt. 

Vanavond ga ik eens even puzzelen wat ik ga doen. De bollen (op 1 na natuurlijk) terugbrengen naar de Zeeman en daar een andere kleur kiezen. Er was genoeg donkergrijs, blauw en beige op voorraad en dan daar maar een kleur uitkiezen. Ik kan ze ook terugbrengen en kijken bij de Action of ze daar iets van groen hebben, of ik bestel ergens online de juiste kleur groen. Want dan weet ik zeker dat ze er blij van wordt. Dat lijkt me namelijk de essentie van een cadeautje geven: zorgen dat de ontvanger er blij mee is. 

En met een effen garen is het wel mogelijk om de omslagdoek in de  granietsteek te maken. Ik puzzel nog even verder! Wordt vervolgd.