Stoffige start

Woensdagochtend om 7.15 stonden dan de aannemer met twee bouwvakkers op de stoep om aan het project badkamer te beginnen. Ik was extra vroeg opgestaan om te zorgen dat de allerlaatste zaken uit de badkamer gehaald waren en was al om 7.00 uur gestart met werken. 

Ik heette de heren welkom en schudde ze de hand. De aannemer ken ik natuurlijk, hij heeft 15 jaar geleden ook de grote verbouwing van de beneden verdieping gedaan, maar de bouwvakkers die deze ochtend dienst hadden natuurlijk niet. Bouwvakker 1 (B1) was een grote vent met een bolle buik, handen als kolenschoppen, priemende ogen en een luide stem. Bouwvakker 2 (B2) was een jonge, aardige vent met flinke spierballen. Ik wees ze de keuken waar ze konden koffie drinken - een blad met kopjes, suiker, melk en koek had ik al klaargezet en het toilet, waar op B1 zei dat hij meteen even een "bout ging leggen" terwijl hij mij met priemende ogen aankeek en mijn reactie afwachtte. Ik keek hem aan en zei, ga je gang zolang je je remsporen maar wegborstelt! 

De heren gingen aan het werk en ik ook. Alles werd afgeplakt en even later was het een behoorlijke herrie van zaken die werden losgeschroefd en naar beneden, naar buiten werden gebracht. Ze hadden de radio aangezet en André Hazes schalde door het huis. Ik hoorde de aannemer ze verzoeken het wat zachter te zetten omdat ik beneden aan het werk was. Daaraan werd keurig voldaan. 

Toen de jekker op de tegels werd gezet kon ik geen telefoongesprekken meer voeren, maar tot mijn verbazing ging een teamsmeeting prima. De koptelefoon die ik daarvoor gebruik sluit de boel goed af want niemand hoorde aan de andere kant de herrie en ik kon hen ook prima horen, dus dat viel mee en kon ik gewoon mijn werk doen. 

Tegen 10 uur hoorde ik B1 en B2 de keuken ingaan en omdat ik zelf ook wel zin had in een kop koffie ging ik er naar toe. Er stond een vreemd filterkoffiezetapparaat op het aanrecht te pruttelen en ze zaten aan de tafel. Mijn koffie bliefde B1 niet. (ik heb van die koffiecups) Die vindt hij niet te zuipen (zijn woorden), en koek hoefde hij ook niet, er lag een heel brood voor hem. Oké, ja als je het zo wil dan is dat prima natuurlijk, maar B2 lustte wel graag koek dus ga je gang, eet maar lekker op.

B1 was duidelijk het type ruwe bolster, blanke pit. Stoere bouwvakker die het waarschijnlijk lastig vindt om met vrouwen te communiceren. Met dit soort types heb ik in mijn werk regelmatig te maken dus ik verblik of verbloos er niet van en uiteindelijk komt het vaak goed. Dat was nu ook het geval, want ja ik zat natuurlijk achter een beeldscherm en dat is natuurlijk geen werk in zijn ogen. 

Hij vroeg een beetje achterdochtig wat ik eigenlijk voor werk deed. En na mijn uitleg concludeerde hij; en als iemand dan ziek is en zijn werk niet helemaal meer kan doen dan pleuren jullie hem er dus uit. Nou nee, we zetten alles op alles om iemand juist te behouden. Weer die priemende blik en toen ontdooide hij wat en even later hoorde ik hem zingen voor hij weer met die jekker begon.

Halverwege de middag waren zij klaar met hun taak van die dag en kwamen netjes gedag zeggen. Ze hadden nog wel netjes alle tegels en spullen die door de badkamerzaak waren gebracht binnen gezet, want nee dat hoefde ik niet zelf te sjouwen. De aannemer kwam om het puin af te voeren en nu is het wachten tot de loodgieter maandag komt. 

Helaas bleek ook dat de wandtegels er niet af waren en dat ze daar overheen wilden tegelen. Gelukkig kwamen zowel mijn zoon als mijn broer die dag uit hun werk langs en zagen dat dat niet goed was en hebben ingegrepen. Dat gaat er nu alsnog af. Heel fijn dat ze me daar zonder dat ik daar om vroeg mee helpen want ik overzie niet goed de gevolgen van dat soort zaken omdat ik er geen verstand van heb. 

Ondertussen kampeer ik een beetje in mijn eigen huis en dat gaat best. Douchen doe ik bij mijn dochter en dan kan ik meteen even met Tim knuffelen, die daar helemaal niet van gediend was. Ik kreeg nog wel een paar kopjes maar hij miauwde vies beledigd toen ik hem optilde voor een knuffel en ging bij dochter liggen. Gelukkig heeft hij het daar naar zijn zin. 

De kop is eraf, het huis is wat stoffig, maar de wc was wel keurig schoon achtergelaten. Dat dan weer wel!

Tim voelt zich helemaal thuis!

Uit logeren!

Aankomende week gaat de aannemer starten met de verbouwing van de badkamer. Het plan wat manlief en ik samen begin 2022 januari maakten gaat uitgevoerd worden. Het bad gaat eruit, er komt een douche én een toilet voor terug. Het is maar een kleine ruimte en naast nog een kleine wastafel past er niet meer in. Ik zie er erg tegenop, want rotzooi, allemaal mannen over de vloer en de boel in de gaten houden. Bij onze vorige verbouwing, in 2011, regelde manlief allemaal, maar het zal vast goedkomen. Gelukkig kan ik thuiswerken. Tegelijkertijd kijk ik er ook naar uit want straks doet alles het weer en hoef ik s'nachts met mijn humeurige artrosevoeten de trap niet meer af als ik naar het toilet moet.

Dit weekend stond dan ook in het teken van de voorbereidingen. Niet alleen moest ik alles leegmaken, uitzoeken en opruimen wat er aan spullen staat, maar moest ook Tim naar zijn logeeradres. 

Hij gaat gedurende de verbouwing logeren bij mijn dochter, daar is hij twee jaar geleden ook geweest toen de nieuwe kozijnen geplaatst werden en is dus al een beetje vertrouwde plek. Hij is stapelgek op mijn dochter en als hij hier zou blijven geeft hem dat zoveel stress van al het lawaai en die in- en uitlopende mannen dat dat niet opweegt tegen de stress van even ergens anders wonen. Hoop ik!

Tot nog toe gaat het allemaal erg goed. Toen we gisteren arriveerden en het deurtje van de reismand openzetten bleef hij eerst even zitten terwijl wij de kattenbak in orde maakten en zijn bakjes met brokjes en water vulden. Toen hij er uiteindelijk uitkwam ging hij onder het bed zitten. We hebben hem maar lekker even gelaten. Het is niet zo'n groot appartement en hij kon ons horen praten. 

Dochter was aan de studie en ik zat lekker te breien en na een uurtje kwam hij onder het bed vandaan, kuierde op zijn gemak door het huis en leek het helemaal prima te vinden. Toen ik s'avonds naar huis ging lag hij zich te wassen op de bank. 

Ook vandaag kreeg ik allemaal foto's en berichtjes van een tevreden kater. Hier in huis is het heel erg stil zo zonder hem, maar het belangrijkste is dat hij het naar zijn zin heeft en geen stress heeft. Zodra de badkamer klaar is en de werkmannen vertrokken zijn met de herrie komt hij gewoon weer thuis. 

Ik kijk er nu al naar uit en hoop en duim dat het allemaal van een leien dakje gaat en dat het binnen een paar weken gepiept is. Natuurlijk zal ik hem in de tussentijd veel zien, want nu ik thuis niet kan douchen ga ik dat bij dochter doen. Ook bij zoon en schoondochter ben ik trouwens van harte welkom dus van vies worden is geen sprake. 

Al helemaal gewend op zijn logeeradres.

Suggestie van Marie!

Eigenlijk wilde ik boven dit blog Tip van Flip zetten, maar ik heet geen Flip dus dat zou een beetje gek zijn. Dan maar suggestie van Marie, want ik wilde wel graag een tip met jullie delen. 

Ik was dit weekend even bij de Wibr@ om een cadeautje te kopen voor de vriendin van mijn dochter. Ze hebben daar hele lieve babykleertjes en ik ben daar al eens eerder goed geslaagd en nu ook weer. 

Er stonden nog meer zaken op mijn lijstje en omdat ik liever zoveel mogelijk dingen in 1 winkel koop in plaats van het hele winkelcentrum af te werken liep ik een beetje zoekend door de winkel. Het is best een grote winkel, het is er netjes opgeruimd en er werkt vriendelijk personeel. 

Ze hebben een uitgebreid assortiment met breigaren en met de Saskia heb ik vorig jaar een truitje gebreid voor Laurens en het viel me laatst op dat dit garen na het vele wassen er nog goed uitziet. De trui wordt hem een beetje te klein maar hij wil hem nog graag aan. 

Tijdens mijn zoektocht kwam ik langs het schap met knutselspullen en daar bleek dat ze ook veel spullen hebben om kaarten te maken. Ik kwam er mooie kaarten tegen en ik kocht een pakje goudkleurige kaarten voor ik meen maar 1,29 voor 10 kaarten en 10 enveloppen. 

Dus de suggestie van Marie: Kaartenmaaksters, knutselaressen en handwerkliefhebbers, als er een Wibr@ bij je in de buurt zit, doe er je voordeel mee! 

Dan tot slot nog een vraag: Welke lijm gebruiken jullie voor jullie kaarten? 

Hier liggen ze tussen de probeerseltjes voor de kerstkaarten.

Geen stippen, dan maar effen!

Toen ik donderdag thuiskwam uit het werk lag er een weekend zonder afspraken voor me. Dat is prima en soms ook goed om even bij te tanken en wat extra klusjes in huis te doen. Nu heeft het geen zin om dit weekend extra huishoudelijke klussen te doen want over twee weken komt de aannemer en wordt de badkamer verbouwd. Dat geeft natuurlijk een heleboel rommel en stof en is het verstandig om die extra klussen pas te doen nà de verbouwing. 

Hoewel ik me binnenshuis en in de tuin uitstekend vermaak is het ook wel fijn om toch iets leuks te gaan doen en even andere mensen te zien. Nu ik weer een museumjaarkaart heb leek het me een goed idee om de tentoonstelling van Yayoi Kusama te gaan bekijken in het stedelijk museum. Ik kende haar werk helemaal niet, maar toen ik een item over haar werk zag op de televisie naar aanleiding van haar overlijden raakte ik geboeid en wilde ik het werk van die "stippen" mevrouw wel eens gaan bekijken. Het is natuurlijk oneerbiedig om haar als "stippen" mevrouw te omschrijven, maar zo bleef het in mijn hoofd hangen. In elk geval zijn er veel meer mensen die haar werk willen zien, want ik kon voor dit weekend niets meer reserveren. Dus geen stippen bekijken dit weekend, maar dit goed plannen voor een andere keer want de tentoonstelling loopt nog tot 17 januari 2027. 

Ik moest dus iets anders bedenken om mensen te zien en een praatje te kunnen maken. Zoals Elizabeth al schreef is het deze week "de week van het praatje". Nu praat ik op mijn werk al genoeg voor een hele week maar soms kunnen de weekenden wel eens wat stil zijn. Ik weet van een andere weduwe dat ze soms op zondag aan het eind van de dag denkt: Goh ik heb nog helemaal niks gezegd vandaag. Ik heb Tim natuurlijk om tegenaan te praten en die praat (miauwt) ook terug dus het is niet zo dat ik mijn stem niet gebruik. 

Toen kwam het verdrietige nieuws dat mijn oom en tante hun poes hadden moeten laten inslapen en daarom ging ik even op condoleance bezoek. Daar hoort een bloemetje bij dus op naar de bloemenman en daar kom je sowieso niet weg zonder een woord te zeggen want hij is een enorme kletskous. Bij mijn oom en tante was ik vooral een luisterend oor, want ze zijn erg verdrietig om het verlies van hun poezenbeest en wilden graag hun verhaal en verdriet delen, fijn dat ik dat voor ze mocht zijn. 

De rest van het weekend kom ik prettig door met het breien aan de Starwarstrui voor Arthur. Doordat het zo warm was heb ik daar deze zomer niets aan gedaan en nu is het wel weer fijn om te doen. Maar het is wel een effen zwart en dus een beetje saai breiwerk. Wel prima te doen bij een detective op tv, zeker als het er eentje is die ik al heb gezien. 

Zo met de bloemen is het minder saai!

Ik wissel het breien een beetje af met kaarten maken. Een vriendin van dochter heeft een dochter gekregen en daar maakte ik een kaartje voor en ook ben ik wat aan het stoeien met kerstborduurtjes. 

De mama van Isabel is dol op uilen, vandaar deze keuze.

Een prima weekend dus, helaas zonder de stippen van Yayoi maar wel met een effen zwart breiwerk. 

Ik reken het goed! 

Herfstdag met korting

Toen ik vanmorgen naar de sportschool wandelde scheen er een vrolijk herfstzonnetje. Dat nodigde de eigenaar van het koffietentje vlakbij de sportschool uit om zijn terrasstoeltjes buiten te zetten. De supermarkt opende haar deuren waar de geur van vers (afgebakken) brood de deur uit woei en lokte daarmee de eerste klanten naar binnen. De zondag was begonnen en het was fijn dat de zon zo enthousiast was. 

Dat was op de terugweg wel anders, de zon was verdwenen, en bij het koffietentje zaten twee mensen kleumerig aan een bakkie op het terrasje.  Een donkere wolk aarzelde nog wanneer hij zou starten om al zijn nattigheid op ons  uit te storten en besloot daarmee te beginnen toen ik de straat in liep en ging helemaal los toen ik net binnen was. Dat was dan wel weer vriendelijk al was ik toch nog nat. 

Na een warme douche en een kop koffie dacht ik eens na over mijn plannen voor vandaag. De bedoeling was een bezoek aan Intr@tuin om kattenbrokjes te kopen. Ik heb de app van hen en sinds 16 september is de "100 dagen naar kerst aftelkalender" er weer.  Elke dag scheur je een virtueel blaadje van de kalender en je kunt er prijsjes mee winnen. Vorig jaar had ik niks, maar nu had ik geluk, ik kreeg een voucher voor 20% korting op een artikel naar keuze. De voucher was tot en met vandaag geldig en 20% op zo'n zak brokjes scheelt best veel al stelde ik het bezoek toch maar even uit vanwege de harde regen.

Het ultieme weer om aan de knutsel te gaan. Gisteren had ik een kaart afgemaakt voor goede kennissen die 25 jaar getrouwd waren. Het borduurwerkje had ik al in mijn vakantie gemaakt dus ik hoefde er alleen een kaart van te maken. Op ruitjespapier had ik uitgeteld hoeveel kruisjes ik in het hartje kon borduren en daar zocht ik op Pinterest een patroon bij van trouwringen. Maar niets paste erin. ChatGPT schoot me te hulp en maakte op mijn verzoek een patroontje die er wel in paste. De ringen vallen een beetje weg. De ene ring had ik met goudbruin geborduurd en de ander met goudglitterdraad van DMC, maar dat borduurt niet lekker en je krijgt er ook geen mooie regelmatige kruisjes van.

Mijn spullen lagen nog op tafel en vanmiddag maakte ik een kaart met poezen voor iemand die veel van poezen houdt en onlangs zeer slecht nieuws over haar gezondheid heeft gekregen. Voor deze kaart gebruikte ik een oude mal van Trapunto, want ik wilde wel eens proberen hoe het embossen ging met de machine. Nou dat werd niks. Ik heb het maar weer ouderwets met de lamp en embossingpen gedaan. Dat ging goed en ik vind hem wel leuk geworden. 

De laatste kaart maakte ik voor een vriendin die komende week jarig is met een mal die ik nog niet eerder had gebruikt. Ik had hem per ongeluk besteld, had waarschijnlijk niet opgelet en sterker nog ik heb er twee dus als ik iemand blij met de andere kan maken, geef een gil dan stuur ik hem naar je op. Toen hij af was vond ik hem leuk, maar wel een tikkie saai en daarom heb ik de vlinder er nog opgeplakt om hem een beetje speelser te maken. 

Al met al was het een fijne zondagmiddag en ben ik op de valreep toch nog naar het tuincentrum gereden om de kattenbrokjes te kopen met korting. En ook nu was ik net voor de bui weer binnen. 

 

Spektakel!

Spektakel betekent volgens Mijn Woordenboek; leven, reuring, herrie, drukte, groots schouwspel en nog veel meer. En al deze woorden zijn van toepassing op mijn weekend. 

Vrijdagochtend maakte ik de logeerbedden op want de kleinzonen kwamen logeren. Ik haalde ze op van school en in de auto vertelde Arthur trots dat hij bij een voetbalclub had mogen proefspelen en dat hij toegelaten is tot de club. Een hele grote wens van hem gaat hiermee in vervulling. Dat moest natuurlijk gevierd worden en dat deden we op een bankje in de zon met een heerlijk ijsje van de plaatselijke bakker . Een goed begin. 

Eenmaal thuis liet ik de heren de nieuwe slaapplekken zien. Laurens had de vorige keer nog in het ledikantje geslapen, hij wilde toen echt niet in het grote logeerbed en ik liet het toen maar zo, maar hij lag helemaal klem en dus had ik een nieuw dekbedovertrek voor hem gekocht en maakte het grote logeerbed (de bedbank) voor hem op. Voor Arthur richtte ik de andere slaapkamer (deze is van zijn tante) in en zette daar zijn boeken neer, de bak met K'Nex van zijn vader van vroeger en een leeslampje. Natuurlijk werd zijn bed opgemaakt met zijn eigen dekbedovertrek. 

Arthur vond de nieuwe indeling prima en vond het fijn dat hij nu een eigen bureau had in zijn "eigen" kamer.

Laurens was bij het zien van deze nieuwe indeling in eerste instantie enthousiast en ging zijn knuffels uit de tas halen om die alvast in bed te leggen. Later nadat hij in bad was geweest en ik hem had voorgelezen vond hij dat nieuwe bed ineens een minder goed idee. Bij oma slapen in kleine bed, probeerde hij, maar daar pas je echt niet meer in schat, dan stoot je steeds je hoofd en dat doet toch pijn? Ja dat was wel zo, maar hij vond het toch even moeilijk. Gelukkig viel hij snel in slaap en heeft hij lekker geslapen, al riep hij twee keer in de nacht heel luid Omaaaaaa en was er een nare droom, dorst en/of zijn luier zat niet lekker. Veel nachtelijke reuring dus voor oma.

We hadden een gezellige dag met zijn drieën, waren heerlijk in de speeltuin bij de schommels in de zon en tevreden bracht ik ze aan het eind van de middag weer thuis. Daar volgde een snelle, nieuwe wissel van het beddengoed, want mijn schoonzus kwam logeren. We aten gauw een kop soep die ik tussen de bedrijven door had gemaakt, pakten de bus naar station Bijlmer Arena en wandelden naar de Ziggo Dome. 

Daar bleek dat het de bedoeling was dat het publiek mee zou zingen en dat waren ze al aan het oefenen. Na de pauze werd de 9e symfonie van Beethoven in zijn geheel gespeeld en in het laatste stuk wordt er gezongen. De tekst kwam op het grote scherm te staan en door het inzingen wist het publiek dan zo'n beetje wat te doen. Het gaf niet als je niet precies de woorden kende, je mocht ook mee neuriën maar de bedoeling was om een gebroederlijke sfeer te creëren. Precies wat de bedoeling van Ludwig von Beethoven was toen hij het componeerde. Een beetje saamhorigheid kan deze harde tijd ook goed gebruiken was het idee erachter.

Het was prachtig! Alle stukken voor de pauze, maar vooral de 9e symfonie en toen tijdens de finale de tenor begon te zingen en daarna de mensen in de zaal meezongen met "Alle mensen werden Brüder" met de krachtige muziek en het koor, was dat een absoluut kippenvel moment. Ik heb genoten! Het was met recht een groots schouw- en hoorspel! Ik kan helemaal niet goed zingen, maar het was zo leuk om het te doen en ik ben niet de zaal uitgestuurd dus ik ga er vanuit dat het niet heel erg vals was. 

Vanmorgen moest ik met Tim naar de trimmer, die afspraak stond al een tijd en schoonzus ging voor de gezelligheid even mee. Dat was fijn omdat ze ook hielp met tillen van de reismand met Tim, want het artroselijf vond al dat spektakel wel een beetje veel van het goede. Het concert kwam natuurlijk tussen de eerder gemaakte afspraken door, maar ik had het absoluut niet willen missen. 

Vanmiddag was ik lekker even in de tuin om te genieten van het mooie weer en de rust. Ook al ben ik nu best moe, dat is het helemaal waard want het was een heerlijk weekend!

Met mijn neus in de boter!

Deze week ben ik weer lekker opgestart op het werk. Al snel zat ik er weer middenin en was de vakantie snel vergeten. Ook weer goed al is het jammer dat ik dan niet zoveel tijd heb om met mijn hobby's bezig te zijn. 

Het is enorm leuk om kaarten te maken, maar nu is mijn bureau natuurlijk weer op werk gericht en kan ik dan mijn hobby spullen niet zo laten liggen om de volgende dag weer verder te gaan wat in de vakantie dus wel kon. 

Vrijdagmiddag had ik weer dienst bij de voedselbank, het huis moet ook schoon, de sportschool verwachtte me weer en Tim wil ook zijn aandacht dus van meer dan een paar toertjes breien kwam het niet. Niet erg, alles op zijn tijd. 

Vanmorgen was ik weer eens naar een zondagochtendconcert in het Amsterdamse concertgebouw. Ik was samen met een vriendin en we luisteren naar stukken uit de Peer Gyntsuite van Grieg. Een jonge violiste speelde daarbij solo op een hardangerviool (ik had er nog nooit van gehoord maar het had een prachtige klank) en het tweede deel bestond uit stukken van Tsjaikovsky. Nu ben ik niet zo goed op de hoogte van klassieke muziek en kende deze laatste stukken niet, maar het was prachtig. Het is elke keer een feestje om zo'n concert bij te wonen. Zo met de tram op een zonnige zondagmorgen door het mooie Amsterdam, waarbij die stad dan zo'n beetje wakker wordt is al een groot deel van de pret. 

Na het concert gingen we samen even lunchen en hebben we lekker bijgekletst. Heel gezellig was dat en het was een fijne zondag. 

Eenmaal thuis zette ik een wasje op toen de telefoon ging. Mijn schoonzus! Blijkt dat mijn zwager kaarten heeft gewonnen voor een klassiek concert aanstaande zaterdag in de Ziggo Dome. Erg leuk voor hem, maar hij kan dan helemaal niet en dus vroeg mijn schoonzus of ik met haar mee wil. Nou dat was even met mijn neus in de boter vallen.