Stoffige start

Woensdagochtend om 7.15 stonden dan de aannemer met twee bouwvakkers op de stoep om aan het project badkamer te beginnen. Ik was extra vroeg opgestaan om te zorgen dat de allerlaatste zaken uit de badkamer gehaald waren en was al om 7.00 uur gestart met werken. 

Ik heette de heren welkom en schudde ze de hand. De aannemer ken ik natuurlijk, hij heeft 15 jaar geleden ook de grote verbouwing van de beneden verdieping gedaan, maar de bouwvakkers die deze ochtend dienst hadden natuurlijk niet. Bouwvakker 1 (B1) was een grote vent met een bolle buik, handen als kolenschoppen, priemende ogen en een luide stem. Bouwvakker 2 (B2) was een jonge, aardige vent met flinke spierballen. Ik wees ze de keuken waar ze konden koffie drinken - een blad met kopjes, suiker, melk en koek had ik al klaargezet en het toilet, waar op B1 zei dat hij meteen even een "bout ging leggen" terwijl hij mij met priemende ogen aankeek en mijn reactie afwachtte. Ik keek hem aan en zei, ga je gang zolang je je remsporen maar wegborstelt! 

De heren gingen aan het werk en ik ook. Alles werd afgeplakt en even later was het een behoorlijke herrie van zaken die werden losgeschroefd en naar beneden, naar buiten werden gebracht. Ze hadden de radio aangezet en André Hazes schalde door het huis. Ik hoorde de aannemer ze verzoeken het wat zachter te zetten omdat ik beneden aan het werk was. Daaraan werd keurig voldaan. 

Toen de jekker op de tegels werd gezet kon ik geen telefoongesprekken meer voeren, maar tot mijn verbazing ging een teamsmeeting prima. De koptelefoon die ik daarvoor gebruik sluit de boel goed af want niemand hoorde aan de andere kant de herrie en ik kon hen ook prima horen, dus dat viel mee en kon ik gewoon mijn werk doen. 

Tegen 10 uur hoorde ik B1 en B2 de keuken ingaan en omdat ik zelf ook wel zin had in een kop koffie ging ik er naar toe. Er stond een vreemd filterkoffiezetapparaat op het aanrecht te pruttelen en ze zaten aan de tafel. Mijn koffie bliefde B1 niet. (ik heb van die koffiecups) Die vindt hij niet te zuipen (zijn woorden), en koek hoefde hij ook niet, er lag een heel brood voor hem. Oké, ja als je het zo wil dan is dat prima natuurlijk, maar B2 lustte wel graag koek dus ga je gang, eet maar lekker op.

B1 was duidelijk het type ruwe bolster, blanke pit. Stoere bouwvakker die het waarschijnlijk lastig vindt om met vrouwen te communiceren. Met dit soort types heb ik in mijn werk regelmatig te maken dus ik verblik of verbloos er niet van en uiteindelijk komt het vaak goed. Dat was nu ook het geval, want ja ik zat natuurlijk achter een beeldscherm en dat is natuurlijk geen werk in zijn ogen. 

Hij vroeg een beetje achterdochtig wat ik eigenlijk voor werk deed. En na mijn uitleg concludeerde hij; en als iemand dan ziek is en zijn werk niet helemaal meer kan doen dan pleuren jullie hem er dus uit. Nou nee, we zetten alles op alles om iemand juist te behouden. Weer die priemende blik en toen ontdooide hij wat en even later hoorde ik hem zingen voor hij weer met die jekker begon.

Halverwege de middag waren zij klaar met hun taak van die dag en kwamen netjes gedag zeggen. Ze hadden nog wel netjes alle tegels en spullen die door de badkamerzaak waren gebracht binnen gezet, want nee dat hoefde ik niet zelf te sjouwen. De aannemer kwam om het puin af te voeren en nu is het wachten tot de loodgieter maandag komt. 

Helaas bleek ook dat de wandtegels er niet af waren en dat ze daar overheen wilden tegelen. Gelukkig kwamen zowel mijn zoon als mijn broer die dag uit hun werk langs en zagen dat dat niet goed was en hebben ingegrepen. Dat gaat er nu alsnog af. Heel fijn dat ze me daar zonder dat ik daar om vroeg mee helpen want ik overzie niet goed de gevolgen van dat soort zaken omdat ik er geen verstand van heb. 

Ondertussen kampeer ik een beetje in mijn eigen huis en dat gaat best. Douchen doe ik bij mijn dochter en dan kan ik meteen even met Tim knuffelen, die daar helemaal niet van gediend was. Ik kreeg nog wel een paar kopjes maar hij miauwde vies beledigd toen ik hem optilde voor een knuffel en ging bij dochter liggen. Gelukkig heeft hij het daar naar zijn zin. 

De kop is eraf, het huis is wat stoffig, maar de wc was wel keurig schoon achtergelaten. Dat dan weer wel!

Tim voelt zich helemaal thuis!