Oeps een foutje.......

Vol goede moed was ik begonnen aan de rand van de Katharina sjaal. De eerste en de tweede toer was goed te doen. De derde toer was al een ander verhaal. Op zich staat het goed beschreven maar ik raak altijd in de war van de herhalingen en als er één soort herhaling is dan lukt het nog wel, maar in deze toer staan meerdere herhalingen.

Uiteindelijk had ik het voor elkaar. Dacht ik! Maar nu ik aan toer 5 moet beginnen en nog eens goed op de foto's keek van het blog Blij dat ik Brei zag ik dat ik helemaal niet goed zat.

Precies in het midden moet er een waaier komen en dat klopt niet bij mij.

Zo moet het worden!

De waaier moet bij het rode blokje en zit dus bij het driehoekje

Gelukkig zijn het maar twee toeren die ik uit moet halen dus het valt wel mee. Ik denk dat ik toer 3 maar eens helemaal ga uitschrijven, wellicht dat het dan duidelijker wordt en ik de herhalingen goed doe en dan wel goed uitkom op de juiste plek. Ik maak de rand trouwens van dezelfde kleur als van de sjaal zelf dus anders als in het voorbeeld. 

Twisted CAL

We moeten ons dus nog tot zeker 20 mei binnenshuis (of in de tuin of op het balkon) vermaken. Dus nog zeker vier weken moet ik thuis werken. Dat is geen probleem want dat gaat prima al mis ik mijn collega's wel erg. Maar nu ik toch niet naar de kapper kan is het maar beter ook dat ik thuis werk want mijn haar ziet er niet uit. Enfin ik grapte wel eens tegen mijn kapster zal ik het lang laten groeien en dan zei ze altijd, weet waar je aan begint want er komt een akelige tussenfase! Nou die tussenfase ben ik over vier weken dan mooi voorbij en heb ik lang grijs haar! Echt een oma dus!😆

En dat binnen vermaken komt ook wel goed. In de tuin is er ook nog genoeg te doen en  ik heb me nog geen moment verveeld. 

Op dit moment ben ik bezig met de rand van de Katharina sjaal. Nog negen toeren en dan is hij af. Het zijn wel lange toeren dus hij is niet morgen af. In een vorig blogje vroeg ik al eens hoeveel projecten zijn jullie tegelijk bezig en daarop kreeg ik terug van Anja dat ze altijd wel een haak- een borduur- én een breiwerkje in de maak heeft. 

Dat vond ik best een goed idee en toen ik nog aan mijn borduurringetje bezig was bedacht ik al dat er een volgend project mocht komen. Op het blog van Blij dat ik Brei vind ik vaak leuke projecten en daar vond ik een mooi kussen om te breien. In de webshop bleek het een pakketje te zijn en na mijn bestelling lag het een paar dagen later in de bus. Een mooi compact project waarover later meer.

Ondertussen zag ik op Facebook foto's voorbij komen van de nieuwe Twisted CAL van het haakplein. Wat een mooi patroon.

En toen werd ik een beetje verliefd en als je verliefd bent dan is het onderwerp vaak in gedachten en hoewel ik eerst dacht, nee niet aan beginnen dat is veel te moeilijk, kwam er al ras een stemmetje dat zei, komaan je hebt het nog nooit gedaan dus je zult het vast wel kunnen. En nu twijfel ik.

Zal ik het doen of niet? In het kader van een fijn project om (figuurlijk) je tanden in te zetten de komende tijd waarin we nog opgehokt zitten is het een dikke ja, maar als het te moeilijk blijkt wat dan?

Nou komt tijd komt raad, eerst maar de Katharina af en dan misschien even een proeflapje maken om te kijken of het lukt. Tijd genoeg!

Is het geen plaatje?
(foto is van het haakplein.nl)

Bloemetjes binnen zetten!

Gisteren heb ik mijn borduurringetje afgekregen. Nu we zo veel thuis zijn heb ik echt veel meer tijd om te handwerken.

Waar ik in de eerste weken nog een beetje vasthield aan het oude ritme van in het weekend het huishouden, de was en de boodschappen doen en daar tussendoor de sociale contacten heb ik dat nu een beetje losgelaten. Nu hoef ik niet achter elkaar in het weekend de volle wasmand weg te werken. Nu doe ik een was in de machine tijdens werktijd en hang ik hem tussendoor even buiten aan de lijn.

In het begin voelde dat als spijbelen want ik moet natuurlijk wel productief zijn, maar mijn lijf werd niet heel erg blij van de hele dag achter een laptop zitten. En ook op kantoor zit ik natuurlijk niet constant achter mijn bureau. Regelmatig moet ik daar naar de printer lopen of voor overleg naar een andere afdeling of etage. Dan is zo'n wasje ophangen in de frisse lucht in je eigen tuin een goed alternatief. Bovendien productief ben je toch wel en het is nog eens goed voor het milieu de was buiten drogen.

Ook de boodschappen heb ik anders georganiseerd. Op zaterdagochtend naar de supermarkt is geen goed idee meer en leverde me zoveel stress op. Al die mensen die best op willen letten op die 1,5 meter, maar toch ook even snel een komkommer willen pakken net als jij daar staat. Nee daar werd ik niet vrolijk van. De supermarkt bezoeken we (dochter en ik) nu s'avonds ergens in de week wanneer het nodig is en dan halen we de dingen voor de hele week. En wat op is is op.

Op zaterdag doen dochter en ik nog wel het rondje bakker en slager. Bij de kleinere winkels is het beter geregeld. Zoveel mensen naar binnen, achter de lijn blijven en een vaste looproute. Dochter gaat naar de bakker en ik naar de slager. We zijn een goed team.

Blijft over de groenteman. Die hebben we hier in het dorp niet echt meer, maar wel op zaterdag een minimarkt met een kaaskar én een groentekraam. Ook daar is het nu goed geregeld qua afstand. Voor de kraam zijn er cirkels getekend waar je als klant moet gaan staan. Is de klant in de cirkel voor je klaar dan schuif je een cirkeltje op tot je aan de beurt bent. Prima te doen in de frisse buitenlucht. En zo had ik een tas vol verse groente en fruit waar we de hele week mee toe kunnen en heb ik net ontbeten met heerlijke, zoete aardbeien.

Een stukje verderop staat tijdelijk een bloemenman en die heeft elke week hele pakketten tulpen. En zo kregen we gisteren van dochter een pakket met vrolijke, gemengde tulpen.

Met de tulpen en mijn schilderijtje hebben we de bloemetjes nu maar even binnen gezet.

Nu dit handwerkje af is kan ik weer verder met mijn Katharina sjaal. Nog twee toeren en dan moet ik aan de rand beginnen. Zal wel weer even puzzelen worden want de beschrijving ziet er erg moeilijk uit. Maar daar heb ik dan ook mooi de tijd voor vanmiddag. Fijne zondag!

Gisteren 

Nu tulpen maar straks geraniums!

Zojuist heb ik iets gedaan waarvan ik dacht dat ik het nooit zou doen! En dat is? Ik heb online geraniums besteld!
Bij zo'n giga grote online winkel die het samen met 70liter potgrond thuis komt brengen! In normale tijden is er niets leukers dan naar een tuincentrum gaan om daar een uurtje of wat stuk te slaan en de mooiste geraniums te kopen voor een heel seizoen tuinplezier. 

Maar ja nu met dat ellendige coronavirus kom ik alleen de deur uit voor de noodzakelijke boodschappen en ga ik niet door een tuincentrum sloffen. Terwijl dat tuintje mij juist nu ontzettend veel plezier geeft. 

Al vijf weken lang werk ik vanuit huis met uitzicht op de tuin. Ik heb de tulpen zien opkomen en die spelen nu even de hoofdrol. De vaste planten steken allemaal hun snoet weer boven de aarde en nemen straks het stokje over van de tulpen en ondertussen doen de knoppen in de sering hun stinkende best om ons straks weer met hun zoete parfum te omringen. 

En ja dan maken die geraniums in hun potten aan de muur en aan de schutting het feestje compleet. 

Laten we hopen dat het een eenmalige actie is en dat we over niet al te lange tijd weer gewoon gezellig naar het tuincentrum kunnen. 

Viooltje

Dik tien jaar geleden had ik als hobby kaarten maken. Ik knipte en plakte wat af in die tijd. Het was leuk om te doen. Daar kwam een eind aan toen wij de benedenverdieping gingen verbouwen en alles leeg gemaakt moest worden. De knutselspullen werden opgeslagen en kwamen sindsdien niet meer van hun plek.

Niet omdat het niet meer leuk was maar door de veranderde indeling kon ik niet meer beneden in de huiskamer fröbelen, boven in de slaapkamer zitten knippen vond ik niks en ik had er ook geen tijd meer voor want ik startte met een HBO studie die al mijn vrije tijd opslokte maar uiteindelijk wel een mooi diploma opleverde.

Het kaarten maken verdween helemaal op de achtergrond en toen de studie eenmaal achter de rug was pakte ik het handwerken weer op. Dat kon gemakkelijk vanaf de bank.

Nu met de corona crisis kan ik niet veel voor een ander betekenen omdat we zelf amper de deur uitkomen, maar toch wilde ik wel wat doen. Op twitter kwamen er al gauw verzoekjes om naar ouderen/zieken/eenzamen/pubers/kinderen een kaartje te sturen om diverse redenen.

Nou dat kon ik wel dus schafte ik een vel postzegels aan en wat kaarten bij het wekelijkse boodschappen rondje en inmiddels gingen er al aardig wat op de post. Een kleine moeite.

Nu zag ik op het borduurblog van Miriam al heel wat kaarten voorbij komen met zelfgemaakte borduurtjes. De een nog schattiger dan de ander. Doordat ik met het borduurwerkje in een ringetje bezig ben had ik ook mijn borduurspullen weer eens opgezocht omdat ik een naald nodig had.

In dat koffertje vond ik, behalve veel aangebroken borduurzij ook nog stukjes stof en wat patroontjes en toen er iemand op twitter vroeg om zijn eenzame tante Ria, die nu geen bezoek mag ontvangen, een kaartje te sturen was het ideetje snel geboren.

Ik borduurde een viooltje op goede vrijdag, ik had vrij die dag en wat is er dan fijner om op je gemakje als je toch de deur niet uitgaat een fijn uurtje stuk te slaan met een borduurwerkje. Toen dat af was moest het natuurlijk nog op een kaart geplakt worden.

Ergens in mijn geheugen ging een laatje open en ja hoor na even zoeken vond ik de doos met knutselspullen waar vooral nog heel veel papier in zit. En zo werd dit kaartje geboren!

Ik vond in de doos nog een rolletje dubbelzijdig plakband en dat plakte na zoveel jaar nog verbazingwekkend goed en daarmee plakte ik het lapje op de kaart. Door het plakband verwacht ik ook dat het niet gaat rafelen. In een andere doos moet ik nog ergens een snijmat en wat mesjes hebben zitten, maar die doos staat waarschijnlijk bij mijn vader op zolder. Nu kon ik de kaart niet uitsnijden en het lapje er achter plakken wat ik vroeger wel deed dus heb ik het zo maar opgelost.

Zelf heb ik er veel plezier aan beleefd om het viooltje te maken en ik hoop dat tante Ria er ook plezier aan beleefd. Hij gaat zo direct op de post!


PS: Ik kan weer eens niet op een aantal blogs reageren! Of dat nu aan een update ligt van mijn laptop of van Blogger weet ik niet maar het lukt weer even niet. 😒 Maar ik lees alles dus wel!

Vrolijk Pasen

Ondanks deze nare tijd met dat akelige coronavirus dat alles op zijn kop zet gaan we er toch maar een fijne pasen van maken.

Het is wel een tikkie lastig omdat we het zo heel anders gepland hadden. Als dat virus er niet was geweest dan was het huis nu vol leven geweest. Dan had Arthur hier gespeeld en had ik lekker met hem kunnen knuffelen. Nu kan dat allemaal niet en dat is best wel zuur. 

Gelukkig zijn we hier allemaal nog gezond en hoeven we niet in huis opgesloten te zitten omdat we een fijn tuintje hebben. Ook is er genoeg te handwerken waar nu ook tijd voor is dus ik vermaak me wel. 

Ik wens jullie dan ook allemaal veel gezondheid en een

Queen Elizabeth

Ongeveer twee jaar geleden waren een aantal buxusmotten uitgebreid komen dineren in onze voortuin en dat leverde kale struiken op. Vorig jaar speurde ik nog steeds naar een piezeltje groen in de hoop dat ze weer zouden uitlopen, maar dat was tevergeefs. Ze waren allemaal hartstikke dood. 

Dat was geen gezicht en dus had de tuinman in november alle dode struiken verwijderd en bleef alleen de hortensia en een kaal strookje grond over. Ik had nog een hortensia in een pot die het goed had gedaan, maar nu toch wel graag nieuwe aarde wilde en die kreeg een plekje aan het andere einde van het strookje. 

Ik noem het wel een voortuin maar eigenlijk is het meer een strookje grond. Veel bewoners in onze straat hebben het dichtgestraat en er (soms) wat potten met planten opgezet, maar dat wilde ik niet. Groen is belangrijk en het is ook goed als niet alles bestraat is zodat bij hevige regenbuien het water weg kan lopen. 

Nadat de tuinman in november het werk had gedaan had ik de strook braak laten liggen en het plan was om in het voorjaar lekker wat tuincentra of kwekerijen af te struinen en dan eens op mijn gemak te bedenken hoe we dat voorstrookje nu eens gingen beplanten. 

Toen kwam Corona en die gooide roet in het eten, want naar buiten voor een boodschap is tot daar aan toe, maar een tuincentrum bezoeken is nu geen goed idee. Het onkruid vond dat braakliggende strookje ondertussen wel een goed idee en tierde welig. Logisch als je alle ruimte krijgt, maar het zag er niet uit. En zo'n voortuintje is wel het visitekaartje van je huis!

Vandaar dat ik het internet maar eens opging en online ging zoeken wat we nu met het voorstrookje konden doen. Ik bedacht dat er wel wat rozenstruiken in mochten. Ik hou van rozen en het is ook een voordeel dat door de doorns de katten en honden uit de buurt er niet zo snel hun toilet van maken. Het werd een gezellig avondje online shoppen.

En zo stuitte ik op een kwekerij die vroeger in Bussum zat en waar ik twee van de rozen die in de achtertuin zo hun best doen heb gekocht. Nu zijn er meer online kwekerijen die ook bezorgen, maar van hen wist ik (bijna) zeker dat het een goed bedrijf is. 

Het was alleen al een genot om al die mooie plaatjes te bekijken en te bedenken welke kleur roos het moest worden. Ik kwam op een prachtige oranje, maar de hortensia's die er staan zijn roze en daar moest het toch wel bijpassen. 

Na veel wikken en wegen kwam ik op Queen Elizabeth! Een mooie, grootbloemige, roze roos. Ik bestelde er een paar en vond dat er in het gat in de border in de achtertuin ook nog wel een Elizabeth kon staan en nu ik toch bezig was bestelde ik er ook een oranje bij die in de geel/wit/oranje border een ereplekje krijgt. 

Voor tussen de rozen in het voorstrookje kocht ik ook wat lavendel. Onze slaapkamer zit aan de voorkant en ik kreeg ineens visioenen van een zomernacht waarin de zoete geuren van lavendel onze slaapkamer binnenwaait. 

Vorige week bracht de post een enorme doos. Het was allemaal keurig verpakt en de planten zagen er goed uit. Zondag hebben we eerst al het onkruid gewied en daarna de rozen en de lavendel geplant. De Queen Elizabethjes zijn nu natuurlijk nog klein, maar ik hoop dat ze het naar hun zin hebben en dat we over een paar maanden de eerste rozen mogen begroeten. 

Dan wordt het toch nog een koninklijk voortuintje!