Zwanen en Billen

Voor mijn verjaardag, begin november, kreeg ik twee kaartjes voor de voorstelling het Zwanenmeer in Koninklijk Theater Carré! Dat was pure verwennerij, want zelf zou ik daar nooit kaartjes voor kopen, alhoewel ik graag naar het theater ga. Maar zo'n balletvoorstelling is andere koek. Nu kende ik het verhaal van het Zwanenmeer en ik vind de muziek prachtig en in dit ballet wordt natuurlijk opgetreden met prachtige kostuums. Het zou dan ook vast wel goed komen.

En het kwam goed, want gisteravond was het eindelijk zover. Nu is theater Carré voor ons bijna een thuiswedstrijd. We zouden het in principe op de fiets kunnen doen, maar manlief werkt daar in de buurt en dus namen dochter en ik de metro en de tram, visten mijn man uit zijn werk, namen een trammetje voor een paar haltes, liepen de gracht af langs de prachtige verlichte Amstel en voila daar waren we al bij Carré. 

Om het uitgestelde verjaarsuitje compleet te maken had manlief besloten dat we vooraf maar een hapje moesten eten in de stad. Wel een beetje in de buurt want zoveel tijd voor de voorstelling hadden we nu ook weer niet. Vlak om de hoek had ik gereserveerd in een restaurantje op advies van een collega die daar onlangs voor een bezoek aan Carré ook een vorkje had geprikt. Het eten was lekker, de bediening was goed en ruim op tijd hadden we de buikjes vol om het mooie Carré binnen te stappen.

Daar gaven we de jassen af bij de garderobe en zochten onze plaatsen op. Nu zijn we wel eens vaker in Carré geweest, maar nog nooit had ik op het balkon gezeten en brr dat was hoog. Zeker voor iemand met hoogtevrees, maar eerlijk is eerlijk we hadden een prachtig vrij uitzicht op het toneel. 

Het orkest was aan het inspelen, het hoofd van de dirigent piepte net boven het toneel uit terwijl hij driftig met zijn stokje stond te zwaaien en in de zaal gonsde het prettige geroezemoes van mensen die zin hebben in hun avondje uit. 

Altijd leuk om zo'n zaal dan eens even goed te bekijken en wat voor publiek er zit. Ik had verwacht dat het overgrote deel alleen maar dames waren en dat mijn echtgenoot sterk in de minderheid zou zijn, maar dat viel mee. Ik zag toch echt heel veel mannen zitten en niet eens met zo'n lamlendige, zielige blik van kijk mij eens meegesleept zijn door mijn vrouw. Nee hoor ze hadden er allemaal zin in. 

De lichten doofden, het orkest begon te spelen en na enige tijd ging het doek open en daar waren ze; de ballerina's en balletdansers uit Oekraine. Een prachtig decor en hele mooie kostuums. Wat mij verbaasde was dat er ook heel veel balletdansers op het podium stonden. Ik weet niet of u het verhaal kent van het Zwanenmeer (google anders even) maar het is natuurlijk een prachtig, romantisch en ook dramatisch liefdesverhaal waar een prins en een tovenaar in voorkomen. Dus twee mannen had ik verwacht, maar niet zoveel. Waarschijnlijk leeft het ballet voor mannen in Oekraïne dus veel meer. 

Nou en die mannen mochten er zijn hoor, tjonge jonge. Waar de ballerina's allemaal frele en met knappe poppegezichtjes in mooie tutu's hun dansen deden, waren de heren wat stoerder gekleed. In een buis, de prins natuurlijk de mooiste en, hoe kan het ook anders, in een witte maillot. Behalve de tovenaar, die droeg een zwarte maillot. Slanke, gespierde mannen met bilpartijen waar je u tegen zegt. 

Het werd een mooie avond daar aan de Amstel. We hebben genoten, maar zoals aan alle goede dingen ook aan deze voorstelling kwam een einde. De dansers namen het applaus in ontvangst, de wel hele kleine dirigent klauterde ook het podium op en kreeg ook zijn applaus, maar op een gegeven moment ging toch het doek dicht en de lichten in de zaal weer aan. We stommelden met zijn allen de trap af, haalden de jassen uit de garderobe en liepen naar buiten. De miezerregen in, langs de gracht naar de tramhalte. 

Achter ons liepen twee jonge vrouwen. Ook zij hadden genoten, maar zo riep de een nogal luid vanonder haar capuchon, die prins vond ik niks. Huh, hoezo niks dacht ik en ik spitste mijn oren. Hoezo vroeg haar vriendin, was toch een goeie jongen die mooi kon dansen. Ik had ook best wel even in zijn armen willen liggen en door hem opgetild willen worden. Jaja zij de capuchon hij danste ook wel goed maar ik vond zijn billen niks. Je vond zijn billen niks gilde de dromerige vriendin. Meid je bent gek, die knul had prachtige kadetten. 

Ik was het helemaal met haar eens!